100 χρόνια 1911 - 2011

Το ράλι του Monte Carlo επίσημα ονομάζεται «Rallye Automobile de Monte-Carlo» και είναι γνωστό παγκοσμίως ως «Monte Carlo Rally». Διοργανώνεται από το «Automobile Club de Monaco», τη Λέσχη Αυτοκινήτου του Μονακό, όπου προεδρεύει ο πρίγκιπας του κρατιδίου. Την ίδια λέσχη που είναι υπεύθυνη για τον αγώνα της Φόρμουλα Ένα στο Μονακό αλλά και τους αντίστοιχους αγώνες των Ιστορικών αυτοκινήτων που γίνονται στον ίδιο χώρο.

Από τον πρώτο αγώνα του 1911 που εγκαινίασε ο Πρίγκιπας Αλβέρτος ο 1^ο, το ράλι του Monte Carlo θεωρείται ευρέως ως ένας από τους δυσκολότερους αγώνες αντοχής παγκοσμίως. Στην αρχή διευκρινίζονταν ότι ήταν αγώνας αντοχής αυτοκινήτων μέχρι την πόλη του Μονακό, ενώ στην συνέχεια αρκούσε η αναφορά στο μικρό κρατίδιο της Νοτίου Γαλλίας.

Η τελική ειδική διαδρομή ξεκινάει από την La Bollene μέχρι το Sospel, πάνω από ένα βουνό με απότομες πλαγιές, βαθιές χαράδρες και ένα δρόμο γεμάτο πέταλα που περνά πάνω από το παγωμένο διάσελο του Τορίνι.

1911 Gobron 40 HP coupe - De Aspiazu

1911 Fiat 16/18CV - Knapp

Το ράλι του Monte Carlo αποτελεί ίσως έναν από τους απαιτητικότερους και ιδιαίτερους αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτων στον κόσμο και ανήκει στην ελίτ των αγώνων ταχύτητας. Μαζί με το Rally Safari, το δικό μας Acropolis, το Mille Milia, το Targa Florio, τις 24 ώρες του Le Mans, το Indianapolis 500 και το Rally Dakar, αποτελεί πολλές φορές σκοπό ζωής για τους οδηγούς αγώνων, έστω και η συμμετοχής τους σ' αυτόν. Μια ιδιαίτερη υποσημείωση στα βιογραφικά των επαγγελματιών οδηγών αγώνων.

1927 FN 1,5 L - Ταγματάρχης Lamarche

1926 Cottin-Desgouttes 16CV

Πρώτος νικητής του τότε «Rallye Automobile Internationale du Principaute de Monaco» το 1911, ο Γάλλος Henri Rougier με ένα Turcat-Mery. Στον αγώνα εκείνο κατάφεραν να τερματίσουν μόλις 15 οχήματα.

1911 Turcat Mery 25H - Rougier (Ο πρώτος νικητής του αγώνα)

Κάθε χρόνο οι συμμετοχές ήταν όλο και πιο μακρινές με χαρακτηριστική την περίπτωση του Nagel που ξεκίνησε το 1912 από την Αγία Πετρούπολη.

1912 Russo Baltique C24/55 - Nagel

1912 Russo Baltique C24/55 - Ο Nagel Φτάνοντας στο Μονακό

Ανάμεσα στους αγωνιζόμενους και τους νικητές τα τελευταία 100 χρόνια, συναντάμε γνώριμα ονόματα του κόσμου της αυτοκίνησης και όχι μόνο. Οι μετέπειτα κατασκευαστές αυτοκινήτων Donald Haeley, Sydney Allard και John Cooper,  οι θρυλικοί οδηγοί Stirling Moss, Bjorn Waldegard, Sandro Munari, Hanu Mikkola, Walter Roehrl, Ari Vatanen, Carlos Sainz, Colin McRae και Sebastien Loeb.

Ακόμη αξίζει να αναφερθεί ότι από το 1927 για τα αμιγώς γυναικεία πληρώματα, θεσπίστηκε ειδικό βραβείο, το «Coupe des Dames», που πρώτη κέρδισε η Mary Bruce με ένα AC Six.

1927 Η πρώτη γυναίκα οδηγός αγώνων, Victor Bruce και το αυτοκίνητό της ένα AC Six

1928 Singer Junior - Kitty Brunell

1930 Talbot 14/45 - Kitty Brunell

Τα πρώτα χρόνια, ήταν περισσότερο ένα ερασιτεχνικό γεγονός. Ο σκοπός των διοργανωτών ήταν περισσότερο η προσέλκυση του Jet-Set της Ευρώπης στις παραλίες του Μονακό. Οι ενθουσιώδεις και φανατισμένοι οδηγοί, έτρεχαν με τα αυτοκίνητά τους στους σκληρούς δρόμους της Ευρώπης, κατά τη διάρκεια της μέρας αλλά και της νύχτας για να φτάσουν σε προκαθορισμένο χρόνο στους πρόποδες των Γαλλικών Άλπεων, γεγονός που από μόνο του αποτελούσε ηρωικό κατόρθωμα που καταγράφονταν από τον τύπο της εποχής.

1935 AC 16hp - Moore

Πολύ συχνά αυτό γίνονταν κάτω από σκληρές καιρικές συνθήκες, αφού ο αγώνας λαμβάνει χώρα πάντα στο μέσον του χειμώνα, με τους αντίστοιχους εορτασμούς στις πανέμορφες παραλίες του Μονακό και ιδιαίτερα την πόλη του Μόντε Κάρλο.

1935 Jaguar SS - Light

Άλλοτε ο αγώνας συμπεριλάμβανε τις διαδρομές που έκαναν τα αυτοκίνητα από διάφορα σημεία της Ευρώπης (Εδιμβούργο, Λισαβόνα, Ρώμη, Αθήνα, Βαρσοβία) και ως τελική ειδική διαδρομή το πέρασμα των Άλπεων μέχρι το πριγκιπάτο του Μονακό.

1928 Ο χάρτης της διαδρομή και οι πόλεις που περνούσε

Άλλοτε, όπως το 1950, η διαδρομή ξεκινούσε και τερμάτιζε στο Μόντε Κάρλο κάνοντας μια διαδρομή που περνούσε από την Βέρνη, το Λουξεμβούργο, το Άμστερνταμ, τις Βρυξέλες και το Παρίσι.

Φυσικά αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για την χώρα μας ότι για πολλά χρόνια δίνονταν εκκίνηση και από την Αθήνα.

1931 Ο χάρτης της διαδρομή και οι αφετερίες (Γιβραλτάρ, Λισαβώνα, Αθήνα, Κων/πολι, Σταλινγκραντ κλπ)

Η ατμόσφαιρα των πρώτων εκείνων ετών μεταφέρθηκε με γλαφυρότητα στην ταινία του 1969 «Monte Carlo or bust» με πρωταγωνιστή τον Tony Curtis.

1969 Σκηνή της ταινίας «Monte Carlo or bust»

Ήταν την ίδια εποχή που οι διοργανωτές του «Monte Carlo Rally», επιδίωξαν ο αγώνας να μετατραπεί σε έναν πραγματικό διεθνούς κύρους αγώνα, όπου όλοι οι κατασκευαστές αυτοκινήτων θα μπορούσαν να δοκιμάζουν την αντοχή των κατασκευών τους, καθώς και των τελευταίων εφευρέσεων και βελτιώσεών τους σε αυτά, κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες.

1936 Ford V8 "Special Body" - Berlescu (Οι ερπίστριες και τα πέδηλα ήταν πρόσθετα)

1937 Mercedes 2600 - Η συμμετοχή του Beurs με λεωφορείο

1939 Morris 8 - Mac Kenzie (Το πέρασμα της Μαγχης με καράβι)

Στο πέρασμα των ετών, οι νικητές του αγώνα περιελάμβαναν μερικές από τις μεγαλύτερες κατασκευάστριες εταιρίες παγκοσμίως, όπως η Ford, η Fiat, η Jaguar, η Renault και η Lancia, αλλά και μικρότερους κατασκευαστές που ξεχώρισαν όπως η Amilcar, η Hotchkiss και η Delahaye τα πρώτα χρόνια της διοργάνωσης.

1930 Bentley - Kidston

1949 Citroen CV11Traction

1950 Renault 4CV - Chevroton

1951 Citroen 15/6 - Schumacher (έτοιμοι για τα χιόνια)

1952 Saab 92 - Ο Mellde ξεκινά απο το Όσλο

Στην δεκαετία δε του '60, το «Monte Carlo Rally» απέκτησε ένα πολύ μεγάλο κύρος, μεγαλύτερο ίσως από ποτέ. Τη χρονιά του 1960, νικητής αναδείχθηκε μετά από αρκετή ταλαιπωρία στην καταμέτρηση των βαθμών, μια Mercedes Benz 220SE που οδηγούσε ο Γερμανός Walter Schock.

1960 Mercedes Benz 220 SE - Schock (νικητής του αγώνα)

Τα επόμενα όμως χρόνια ανήκαν ίσως εξ ολοκλήρου στα θρυλικά Mini Cooper.

1961 Mini Cooper - Η πρώτη φορά

1962 Morris Mini Cooper - Sterling Moss

1963 Morris Mini Cooper - Mayman

1966 Morris Cooper S - Aaltonen

Στους άλλους νικητές εκείνης της εποχής, ανήκουν η Panhard, η Citroen, η Porsche και η Saab, σηματοδοτώντας και την ευρεία γκάμα μεταξύ των ανταγωνιζόμενων αυτοκινήτων.

1961 BMW 700S

1962 Saab 96 - Carlsson

1962 Jaguar Type E 3800cc - Merrick

1954 Citroen 2CV A - Berbier (λίγο μετά την εκκίνηση στην Αθήνα !!!)

1959 Mercedes 300SL - Fernando

Για την  κατάταξη των αυτοκινήτων χρησιμοποιούνταν μια μέθοδο υπολογισμού που ονομάζεται «δείκτης». Έτσι ένα λιγότερο ισχυρό αυτοκίνητο μπορεί να νικήσει ένα όχημα με πολύ μεγαλύτερη ιπποδύναμη. Με αρχική βαθμολογία το μηδέν, αφαιρούνται πόντοι ανάλογα με την ταχύτητα στις ειδικές διαδρομές αλλά και την ορθή οδήγηση στα υπόλοιπα κομμάτια του δρόμου που συνυπολογίζονται για να βγει ο νικητής.

1963 Ford Cortina - Taylor

1960 Volkswagen - Sjostrom (απο το Οσλο)

Παρόλα αυτά όμως, οι δύσκολες και απαιτητικές συνθήκες του αγώνα ανάγκαζαν όλο και περισσότερους οδηγούς να εγκαταλείπουν και έτσι, χρόνο με το χρόνο, τερμάτιζαν όλο και λιγότερα αυτοκίνητα.

1962 Sunbean Rapier - Hill (το χιονι σώζει)

1955 Ford Zephir - Parkin

1960 Fso Syrena 101 - Varisella (απο τη Βαρσοβία)

Ειδικά τη χρονιά του 1965 από τα 237 αυτοκίνητα που ξεκίνησαν από την Βαρσοβία, την Στοκχόλμη, το Μινσκ, το Λονδίνο, την Φρανκφούρτη, το Παρίσι, τη Λισαβόνα το Μόντε Κάρλο και βέβαια την Αθήνα, τερμάτισαν τελικά μόνο τα 35, με νικητή τον Timo Makkinen και το θρυλικό Mini Cooper S!!

1965 Mini Cooper S - Timo Makinen (ο νικητής)

Αυτό βέβαια έκανε τον αγώνα ακόμη πιο συναρπαστικό αλλά και απαιτητικότερο. Μια νίκη στο «Rally Monte Carlo» έδινε στον νικητή ιδιαίτερη προβολή και αξιοπιστία.  Για πρώτη φορά θα συμμετάσχουν Ρώσικα και Αμερικάνικα πληρώματα, ενώ δειλά- δειλά θα κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτοι Γιαπωνέζοι. Όλοι με αυτοκίνητα δικής τους κατασκευής.

1965 Ford Mustang - Vetch (έχοντας ξεκινήσει απ οτο Παρίσι)

1964 Volga M21 - Vasjkovitch

Μέχρι το τέλος λοιπόν της δεκαετίας του '60 ο ερασιτεχνισμός των πρώτων ετών μεταμορφώθηκε σε επαγγελματισμό και μάρκετινγκ. Οι αγωνιστικές ομάδες των κατασκευαστών προσπαθούσαν να προσλάβουν τους ικανότερους οδηγούς και μηχανικούς, θέλοντας να μεγαλώνουν τις πιθανότητες μιας νίκης στον αγώνα.

1968 Mini Coopers - Fall & Wood

1963 Renault 4L - Manzon

1963 Mercedes 230

Παρόν για πρώτη φορά και η τηλεόραση, ενώ για πολλά χρόνια την ζωντανή αναμετάδοση του αγώνα και της πορείας, του αναλαμβάνει πάντα το περίφημο Radio Monte Carlo.

1953 Η Jaguar Mark VII τουKorppoo και το βανάκι εξωτερικών αναμεταδώσεων του Ραδιοφώνου

Κινηματογραφικές ταινίες άρχισαν να έχουν ως θέμα ή ως φόντο τον αγώνα και τους συμμετέχοντες σε αυτόν. Εκτός της προαναφερθείσης ταινίας του 1969 «Monte Carlo or Bust», στην Γαλλική ταινία «Ένας άντρας μια γυναίκα» ο πρωταγωνιστής οδηγεί ένα επιβλητικό Ford Mustang που συμμετέχει στον θρυλικό αγώνα του 1966 με τον αριθμό 184 ενώ φαίνονται και άλλα αυτοκίνητα του συγκεκριμένου αγώνα.

1966 Ford Mustang - Greder

Το 1977 ο Herby το μικρό ζωντανό «κατσαριδάκι» της Volkswagen θα λάβει μέρος σε έναν φανταστικό αγώνα που ξεκινά από το Παρίσι και καταλήγει στο Μόντε Κάρλο, εμπνευσμένο βέβαια από τον αυθεντικό αγώνα του παρελθόντος. Όλα αυτά για τα μάτια (φανάρια) μιας Lancia Scorpio που ως μοντέλο αργότερα μετονομάστηκε σε Lancia Monte Carlo !!

Ο Herbie απο την ταινια

Οδηγούμενοι από την μεγάλη τηλεοπτική κάλυψη αλλά και την παγκόσμια ως εκ τούτου προβολή, οι μεγαλύτερες κατασκευάστριες εταιρίες αυτοκινήτων, έκαναν σχεδόν τα πάντα για να νικήσουν στο «Monte Carlo Rally». Να ανεβάσουν έτσι τις πωλήσεις τους, στοχεύοντας κατευθείαν τους νέους αγοραστές, μέσα στο καθιστικό του σπιτιού τους. Αυτή ήταν η αρχική ιδέα των αγώνων ταχύτητος άλλωστε, από την γέννηση τους.

1950 Διαφημίσεις προϊόντων όπου αναφέρετε η επιτυχία τους στον αγώνα

Μελανό σημείο του αγώνα η χρονιά του 1966 και ο αποκλεισμός των τεσσάρων πρώτων του αγώνα (τρία Mini Cooper των Timo Makinen, Rauno Aaltonen και Paddy Hopkirk, και ένα Ford Cortina του Roger Clark στην 4^η θέση) επειδή διέθεταν λάμπες ιωδίου αντί για τις απλές λάμπες πυρακτώσεως που προέβλεπε ο κανονισμός για την νυχτερινή οδήγηση. 

1966 Morris Cooper S - Makinen

1964 Morris Mini Cooper - Hopkirk

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ανακηρυχτεί νικητής ο 5^ος, δηλαδή Pauli Toivonen με μια Citroen ID 19 και ο τύπος της εποχής να αναφέρεται στο «μεγάλο φιάσκο του Μόντε Κάρλο», θεωρώντας την όλη ιστορία μια σκευωρία των μεγάλων εταιριών που είχαν βαρεθεί να βλέπουν την γελοιοποίηση τους από τα Mini Cooper.

1966 Citroen DS 21 - Pauli Toivonen (πέμπτος αλλα και νικητής)

1964 Mercedes Benz 300 SE - Glemser

Στο τέλος της δεκαετίας του '60 και στην αρχή της δεκαετίας του ΄70, θα εμφανιστούν τα Renault Alpine A 110, Ford Escort MK1, Porsche 911, Lancia Fulvia Coupe, Alfa Romeo GTAm και Fiat Abarth 124 Spider που θα ανεβάσουν αρκετά τον πήχη των απαιτήσεων από τα αυτοκίνητα και τις ικανότητες των πληρωμάτων.

1971 Alpine A 110 1600 S - Andruet

1971 Alfa Romeo GTAm - Barailler

1972 Lancia Fulvia - Sandro Munari

Από το 1973 το «Monte Carlo Rally» ξεκινούσε τον Ιανουάριο, ως ο πρώτος αγώνας της κάθε νέας χρονιάς για τις διοργανώσεις του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αγώνων Αυτοκινήτων της F.I.A. (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Ο αγώνας πλέον ήταν σχεδόν αποκλειστικά για επαγγελματίες.  

1972 Renault 17 Gordini - Piot

1974 Ford Escort - Makinen

Για τα επόμενα 25 χρόνια ο αγώνας θα περιλαμβάνει τέσσερα στάδια :

1. Το στάδιο της συγκέντρωσης και κατάταξης των αγωνιστών με τεχνικό έλεγχο στην πόλης από όπου ξεκινούσαν.
2. Την πορεία-διαδρομή τελικής κατάταξης προς το Μόντε Κάρλο.
3. Την κοινή πορεία των οχημάτων.
4. Και την τελική διαδρομή που κύκλωνε το βουνό, με τις ειδικές διαδρομές μέσα από την Savoie, Isere, Ardeche, Drome, Hautes-Alpes και ένα μεγάλο μέρος της ενδοχώρας της Νίκαιας.

1974 Alpine & Ford Escort

Ήταν η εποχή του Sandro Munari και της τρομακτικής Lancia Stratos HF, των Renault 5 Turbo, της Porsche Carrera, της BMW 2002 ti και των Autobianchi A112 Abarth.

1975 Lancia Stratos - Munari

1976 BMW 2002 Tii - Fernandez

1976 Porsche 911 - Frequelin

1976 Alfa Romeo Alfetta GTV - Ambrosini

1976 Simca Rally 2 - Gerard

Ακολούθησαν την δεκαετία του '80 τα μεγαθήρια του Group B (τουλάχιστον μέχρι το '86 που απαγορεύτηκαν), το Audi Sport Quattro, η Lancia Rally 037, τα Opel Ascona 400, το Peugeot 205 Turbo 16V και η Lancia Delta Intrgrale HF.

1986 Lancia Rally 037 - Servia

1986 Audi Sport Quattro S1- Rohrl

1979 Mazda RX7

1981 Renault 5 Turbo

P1981 Porsche 911 Sc - Therier

Την δεκαετία του 90' η FIA αναθεώρησε πλήρως τους κανόνες των αγώνων αυτοκινήτων. Απαλείφεται πλέον το στάδιο της κατάταξης των αυτοκινήτων και οι διαδρομές εντός της κυκλοφορίας. Ενώ δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην προστασία των θεατών αλλά και των πληρωμάτων των αγωνιστικών.

1992 Lancia Delta HF Integrale - Bugalski

1993 Toyota Celica ST 185 - Auriol

Ο καθαρός αγώνας περιορίζεται στις ειδικές διαδρομές, όπως συμβαίνει σε όλους τους αγώνες. Από την χρονιά του 1991 και έπειτα, οι αγωνιζόμενοι είχαν το δικαίωμα να διαλέγουν το σημείο εκκίνησής τους από πέντε διαφορετικά προκαθορισμένα σημεία, που βρίσκονταν όμως όλα σε ίση απόσταση από την αστική περιοχή του Monte Carlo και πάντα εντός των ορίων του πριγκιπάτου του Μονακό.

1990 Lancia Delta Integrale 16V - Auriol

Κάθε διαφορετικό σημείο εκκίνησης περιλαμβάνει διαφορετικές συνθήκες, όμως στην μία και μοναδική ειδική διαδρομή του αγώνα, οι συνθήκες είναι ίδιες για όλους. Συνήθως περιλαμβάνεται βρεγμένη άσφαλτο, στεγνή άσφαλτο, χιόνι και πάγος.

1993 Mitsubishi Lancer Evo I - Schwarz

1994 Ford Escort Cosworth RS - Biason

Αυτές οι διαφορετικές συνθήκες σε ένα μόνο κομμάτι της διαδρομής αποτελεί βέβαια μια μεγάλη πρόκληση για τους οδηγούς και τους μηχανικούς, που πρέπει να ισορροπούν τα αυτοκίνητά τους παρόμοια σε πάγο αλλά και σε ξερή άσφαλτο. Δύσκολη η επιλογή ελαστικών για τους μηχανικούς αφού τα λάστιχα που αποκρίνονται σωστά στο ένα περιβάλλον χάνουν μεγάλο μέρος της πρόσφυσης τους στο επόμενο. 

1994 Mitsubishi Lancer - Schwartz

Τη δεκαετία αυτή ξεχώρισε το Ford Escort Cosworth RS, το Mitsubishi Lancer Evo, το Subaru Impreza και η Toyota Celica ST 205.

1998 Subaru Impreza WRC - Colin McRae

Από το 1997 ο αγώνας διεξάγονταν αποκλειστικά με τους αυστηρούς κανονισμούς του WRC και η κατάταξη και το θέαμα ήταν η ανάλογη. Την τελευταία αυτή δεκαετία πέρασαν νικηφόρα από τον αγώνα τα Ford Focus RS, Citroen Xara WRC, Citroen C4 και Peugeot 207.

1999 Toyota Corolla WRC - Auriol

1999 Citroen Saxo - Puras

Το 2009 ο αγώνας έπαψε να είναι κομμάτι του WRC και προστέθηκε στο Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα Αγώνων (Intercontinental Rally Challenge) το I.R.C., που έχει πιο χαλαρούς κανόνες,  προσφέρει μεγάλες διαδρομές και το πολυπόθητο θέαμα του ιστορικού αγώνα.

2006 Subaru Impreza WRC - Sarrazin

Επέστρεψε λοιπόν ως σημείο έναρξης η πόλη της Βαλένθια και οι νυχτερινές διαδρομές του Τουρίνι όπου διαγωνίζονται μόνο οι 60 καλύτεροι.

2000 Ford Focus - Sainz

Το 2011 για επετειακούς λόγους (εορτάζονται τα 100 χρόνια του αγώνα), τα πέντε σημεία εκκίνησης ορίστηκαν να είναι εκτός του Μόντε Κάρλο, η Γλασκόβη, η Βαρκελώνη, η Βαρσοβία και το Μαρακές.

Τα αυτοκίνητα κινήθηκαν προς το Μονακό, από τις 11 ως τις 19 Ιανουαρίου. Το κυρίως μέρος του αγώνα (ειδικές διαδρομές) έγινε από τις 19 ως τις 22 Ιανουαρίου στις προκαθορισμένες διαδρομές του IRC (όπως τα δύο προηγούμενα χρόνια), με τελικό νικητή τον Bryan Bouffier με Peugeot 207 S2000.

2011 Peugeot 207 - Bouffier (o νικητής του αγώνα)

Ανάμεσα στα πληρώματα και μια Ελληνική συμμετοχή, ο Δημήτρης Αμαξόπουλος με ένα Citroen DS3 R3T.

2011 Citroen DS3 R3T - Δημήτρης Αμαξόπουλος

Αξίζει να αναφερθεί ότι τις περισσότερες νίκες διατηρεί επάξια ο Sebastian Loeb, με 5 συνολικές νίκες στον αγώνα τις χρονιές του 2003, 2004, 2005, 2007 και 2008.

2001 Citroen Saxo Kit Car - Loeb

Από την έναρξή του πριν 100 χρόνια, το «Monte Carlo Rally» έχει αλλάξει πολλές διαδρομές. Ένα από τα μόνιμα και εντυπωσιακότερα κομμάτια του όμως, παραμένει η περίφημη «Νύχτα του Turini», γνωστή και ως η «νύχτα των μεγάλων μαχαιριών».

1976 Fiat 124 Abarth Spider - Cambiaghi

Το πέρασμα δηλαδή από το διάσελο του Τουρίνι σε ειδική διαδρομή κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η ονομασία προέρχεται από τους μεγάλους προβολείς των αυτοκινήτων που κόβουν σαν σπαθιά το σκοτάδι.

1964 Triumph TR 4 - Thuner

Εκτός της χρονιάς του 2007 που δεν έγινε η συγκεκριμένη ειδική διαδρομή, τις επόμενες χρονιές όχι μόνο έγινε, αλλά κατόπιν απαιτήσεως του κοινού μεταδίδονταν ζωντανά από το τηλεοπτικό κανάλι του Eurosport.

Από το 1998 διεξάγεται και ο αντίστοιχος αγώνας ιστορικών οχημάτων, προσπαθώντας να αναπαραστήσει, όσο αυτό είναι δυνατό, τους αγώνες του παρελθόντος της δεκαετίας του '50, '60 και '70.

Historic Rally Monte Carlo (Porsche 924 & Renault 17 Gordini)

Ο αγώνας του 2011 είναι 79^ος αφού δεν έγιναν αγώνες κατά την διάρκεια του 1^ου αλλά και του 2^ου Παγκοσμίου πολέμου. Συγκεκριμένα  δεν έγινε ο αγώνας από το 1913 ως το 1924, τη δεκαετία του '40, από το 1939 ως το 1949 και τη χρονιά του 1974 μετά την απαγόρευσή του αγώνα από την Γαλλική Ομοσπονδία Αγώνων.

1976 De Tomaso Pantera - Pitoni

Άσχετα με την πρόοδο και τον επαγγελματισμό όμως που έχει επιτευχθεί τα τελευταία χρόνια, στην μνήμη των οπαδών του αγώνα παγκοσμίως, θα βρίσκονται πάντα, ανεξίτηλα χαραγμένη η εικόνα των Mini Cooper της δεκαετίας του '60 αλλά και την αγωνία των πρώτων χρόνων για να διασχίσουν την Ευρωπαϊκή ήπειρο.

1966 BMC Mini - Lowrey

Ίσως επειδή η πραγματική σημασία του «Monte Carlo Rally», βρίσκεται στο εξέχων θέαμα της πάλης του ανθρώπου και της μηχανής, ενάντια στα φυσικά φαινόμενα. Υπήρξαν πολλοί αγώνες αντοχής ελάχιστοι όμως επιβίωσαν ως θεσμοί. Το «Rally Monte Carlo» μαζί ίσως με το «Rally Dakar», είναι τα τελευταία του είδους τους.

1979 Lancia Stratos HF - Bacchelli