1958 Lotus Elite

Η Lotus είναι μια Βρετανική κατασκευάστρια εταιρία σπορ και αγωνιστικών αυτοκινήτων με έδρα το Hethel στο Norfolk της Αγγλίας σ' ένα πρώην αεροδρόμιο της RAF, του 2ου παγκοσμίου πολέμου.
Η εταιρία ιδρύθηκε ως Lotus Engineering Ltd. από τον μηχανικό Colin Chapman, απόφοιτο του University College του Λονδίνου το 1952.

Bruce Chapman

Το πρώτο εργοστάσιο λειτούργησε σε ένα παλιό στάβλο, πίσω από το ξενοδοχείο «Railway Hotel» στο Hornsey στο βόρειο Λονδίνο. Το ξενοδοχείο ήταν ιδιοκτησία της οικογένειας και ο νεαρός Chapman εκτός από την εποχή του πολέμου πέρασε εκεί τα παιδικά του χρόνια.

Railway Hotel, Hornsey London

Στα 17 του, με μια μοτοσυκλέτα 350 κυβικών, συγκρούστηκε με ένα ταξί, έτσι οι γονείς του για να τον προστατέψουν τα Χριστούγεννα της ίδιας χρονιάς (1946) του αγόρασαν ένα μικρό αυτοκίνητο. Στο πανεπιστήμιο, μαζί με τον φίλο του Colin Dare, άρχισαν μια επιχείρηση μεταποίησης και πώλησης μεταχειρισμένων αυτοκινήτων.

Αμέσως μετά τον πόλεμο τα αυτοκίνητα ήταν ακριβώς όπως και πριν. Έτσι έφταναν μερικές έξυπνες μετατροπές εκσυγχρονισμού για να πωλούνται πολύ εύκολα. Αυτό βέβαια τελείωσε απότομα όταν οι αυτοκινητοβιομηχανίες άρχισαν να προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα. Η επιχείρηση των Chapman και Dare φαλίρισε και το μόνο που έμεινε ήταν ένα μικρό Austin Seven Saloon του 1930. 

1931 Austin Seven Saloon

Η ιδέα του Chapman ήταν να το βελτιώσει αρκετά ώστε να μπορεί να πάρει μέρος σε τοπικούς αγώνες. Μερικές από τις βασικές βελτιώσεις επικεντρώθηκαν στο σασί και το αμάξωμα, όπου ο Chapman αντικατέστησε πολλά μεταλλικά μέρη με κόντρα πλακέ ντυμένα με φύλλα αλουμινίου και μίκρυνε αρκετά τις πόρτες.  

1947 Austin Seven ντυμένο με φύλλα αλουμινίου

Τροποποίησε τις πίσω αναρτήσεις και ανέβασε την ιπποδύναμη του κινητήρα. Το 1948 αυτό το αυτοκίνητο κατοχυρώθηκε ως Lotus Mark I και είχε αριθμό κυκλοφορίας «ΟΧ 9292».

1948 Lotus Mark Ι το οδηγεί η τότε αρραβωνιαστικιά του Chapman και συνοδηγός στους αγώνες η Hazel.

Την ίδια εποχή πήρε το δίπλωμα ερασιτέχνη πιλότου, ενώ το πάθος του για τις πτήσεις τον οδήγησε, μετά την αποφοίτησή του, να καταταχθεί στην RAF ως πιλότος.
Η αγάπη του για την αυτοκίνηση τον κέρδισε τελικά, αφού είχε πάντα στο μυαλό του την κατασκευή ενός ακόμη πιο βελτιωμένου Austin Seven.

1948 Lotus Mark I σε αγώνα (Chapman & Hazel)

Έψαχνε λοιπόν συνεχώς σε βιβλία και περιοδικά για νέες τεχνικές και εξελίξεις. Σ' αυτές του τις αναζητήσεις ήταν που ανακάλυψε το «750 Motor Club».

Το «750 MC» είχε ιδρυθεί το 1939 για λάτρεις του Austin Seven που επιθυμούσαν, με μικρά έξοδα, να τρέχουν σε αγώνες με τροποποιημένα Austin Seven στην φόρμουλα 750 (με 750 κυβικά κινητήρα δηλαδή).

Τα νεαρά μέλη αυτής της λέσχης ήταν το απάνθισμα των ανθρώπων που αργότερα θα αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά των αγώνων ταχύτητας της Μεγάλης Βρετανίας.  O Colin Chapman της Lotus, τα ξαδέρφια Broadley της Lola, ο Mike Costin και ο Keith Duckworth της Cosworth, ο Jem Marsh και ο Frank Costin της Marcos, σχεδιαστές αγωνιστικών αυτοκινήτων όπως ο Tony Southgate, ο Gordon Murray και ο Len Terry και η λίστα συνεχίζεται.

Το 1949 έφυγε από την αεροπορία και ασχολήθηκε επαγγελματικά ως πωλητής της Βρετανικής βιομηχανίας αλουμινίου. Το 1950 κατασκεύασε την Lotus Mark II.

1950 Lotus Mark II

Αυτή τη φορά το αυτοκίνητο είχε ανεξάρτητες μπροστά αναρτήσεις και κινητήρα της Ford. Το αυτοκίνητο αυτό ήταν ένα από τα καλύτερα της κλάσης του, ιδιαίτερα σε αγώνες πίστας. Σε έναν τέτοιο αγώνα έφτασε στην δεύτερη θέση κερδίζοντας ακόμη και μια GP Bugatti.

1950 Lotus Mark II (Σήμερα)

Την επόμενη χρονιά του 1951, θα γνωρίσει τους αδερφούς Allen που διέθεταν ένα πλήρης εξοπλισμένο γκαράζ και θα τους πείσει να φτιάξουν μια ακόμη πιο βελτιωμένη έκδοση. Για τον λόγο αυτό αγόρασε ένα Austin Seven και ενίσχυσε τον σκελετό του με σωλήνες, φροντίζοντας το όχημα να είναι όσο ελαφρύτερο γίνεται. Στο τέλος ζύγιζε μόλις 370 κιλά. Με βελτιωμένο τον κινητήρα του και ένα διπλό καρμπυρατέρ από έναν Ford V8, η Lotus Mark III (που στην ουσία συναγωνίζονταν αυτοκίνητα και κινητήρες σχεδιασμένα το 1922)  συνήθως βρίσκονταν στην γραμμή τερματισμού μισό γύρο μπροστά από τους υπόλοιπους.

1951 Lotus Mark IΙI

Οι μεγάλες επιτυχίες του Lotus Mark III είχαν ως αποτέλεσμα να υπάρχει ζήτηση για αγορά από τρίτους ενός ίδιου αυτοκινήτου. Φαίνονταν καθαρά πως το γκαράζ των αδερφών Allen δεν έφτανε πλέον.

Στο πίσω μέρος του ξενοδοχείου των γονιών του υπήρχαν αχρησιμοποίητοι στάβλοι. Μικροί μεν, μεγαλύτεροι όμως από ένα απλό γκαράζ. Παρόλο που ο Chapman και ο Michael Allen δούλευαν στις άλλες τους εργασίες μπόρεσαν να ιδρύσουν την Lotus Engineering Co το 1952.  Πρώτη τους δουλεία η παραγγελία από τον Adam Currie ενός δεύτερου Lotus Mark III. Αυτή τη φορά τοποθετήθηκε ένας κινητήρας από το Ford 10 και η έκδοση ονομάστηκε Lotus Mark IIIb.

1952 Lotus Mark IΙIb

Η επόμενη παραγγελία ήταν από τον ιδιοκτήτη του Lotus Mark II που ήθελε μια πιο σύγχρονη έκδοση. Αποτέλεσμα, η Lotus Mark IV.

1952 Lotus Mark IV

Κατ' απαίτηση το αυτοκίνητο έπρεπε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην κυκλοφορία γι αυτό το αμάξωμα έγινε λίγο πιο ευρύχωρο. Οι μπροστινές αναρτήσεις μιμούνταν αυτές των τρακτέρ και επέτρεπε στο αυτοκίνητο να κινείται αρκετά καλά και εκτός δρόμου. Σε ασφάλτινες διαδρομές το σύστημα αυτό που ονομάζονταν «Jelly Joint» κλείδωνε.

Οι επόμενες προσπάθειες για την κατασκευή ενός αυτοκινήτου που θα έφτανε τα 100 mph, έμεινε μόνο στα σχέδια μαζί με τον κωδικό Mark V. Το επόμενο αυτοκίνητο ήταν η Lotus Mark VI.

Αυτή τη φορά ο Chapman ήταν αποφασισμένος. Έβαλε διαφημίσεις σε περιοδικά και άρχισε την κατασκευή ενός αυτοκινήτου με δική του σχεδίαση εξ αρχής. Εγκαταλείποντας το σασί του Austin Seven, μπόρεσε να σχεδιάσει ένα διθέσιο αγωνιστικό, με αρκετά μηχανικά μέρη από το Ford 10. Ένα σπορ αυτοκίνητο που μπορούσε όμως να χρησιμοποιείται και ως κανονικό. Προπομπός σίγουρα του θρυλικού Lotus Seven.  Με κινητήρα 1500 κυβικών από το νέο Ford Consul. To πρωτότυπο με τον κωδικό XML6 έτρεξε τον Αύγουστο του 1952 και τερμάτισε δύο φορές στην δεύτερη θέση του Silverstone .

1952 Lotus Mark VI

Δυστυχώς την επόμενη μέρα το αυτοκίνητο με οδηγό τον Nigel Allen τράκαρε με ένα φορτηγάκι και καταστράφηκε.

Τα αδέλφια Allen αποσύρθηκαν από την εταιρία και ο Chapman συνέχισε μόνος του ιδρύοντας την Lotus Engineering Company Ltd το 1952 όπου τοποθέτησε ως διευθυντή τον πατέρα του τον Hazel Chapman. Η νέα εταιρία δεν πουλούσε αυτοκίνητα αλλά κίτ αγωνιστικών και σπορ αυτοκινήτων για να τα συναρμολογεί όποιος ήθελε μόνος του.

 

1953 Lotus Mark VI

 

1953 Lotus Seven - Series One "Boat tail"

Μέχρι το 1955 πουλήθηκαν 80 τέτοια οχήματα. Το σωληνωτό σκελετό επιμελούνταν η Progress Chassis Company, ενώ το αλουμινένιο αμάξωμα οι Williams και Pritchard.

1955 Lotus Seven - Series One

Εκτός αυτού την ίδια εποχή, η εταιρία κατασκεύασε και τα πολύ επιτυχημένα Eleven Le Mans.

1958 Lotus Elite

1958 Lotus Type 14 Elite

 

1959 Lotus Seven - Series Two

 

1962 Lotus Seven - Series Two

 

1963 Lotus Cortina Type 28

 

1964 Lotus Type 30

 

1968 Lotus Elan Plus 2

1969 Lotus Elan Plus 2

 

1970 Lotus Type 26R Elan

1971 Lotus Elan S4

 

1973 Lotus Europa Special

 

1973 Lotus Europa

1974 Lotus Europa

 

1972 Lotus Europa TwinCam

1976 Lotus Esprit το καλούπι του αμαξώματος

 

1977 James Bond 007 "Ο κατάσκοπος που με αγάπησε" - Lotus Esprit S1

 

1977 "Ο κατάσκοπος που με αγάπησε" - James Bond & Anya Amasova

 

1977 "Ο κατάσκοπος που με αγάπησε" - Lotus Esprit S1 "υποβρύχιο"

 

1978 Lotus Esprit S2

 

1979 Lotus Elite

 

1980 Lotus Esprit S3

 

1993 Lotus Esprit S4

1995 Lotus Esprit SE

Το αγωνιστικό κομμάτι, η Team Lotus, που αποσπάστηκε από την Lotus Engineering το 1954, ήταν ενεργό και έτρεχε σε αγώνες φόρμουλα ένα, από το 1958 ως το 1994.

Η Lotus Group (ομάδα εταιριών) δημιουργήθηκε το 1959.

Αποτελούνταν από τη Lotus Cars Limited και την Lotus Components Limited η οποία ασχολούνταν κυρίως με αυτοκίνητα δρόμου και κάποιες ιδικές κατασκευές αντίστοιχα.

Η Lotus Components Limited μετατράπηκε αργότερα στην Lotus Racing Limited το 1971 αλλά η νέα επωνυμία σταμάτησε 5τη δράση της, την ίδια χρονιά.

To 1954 o Chapman κυνήγησε ένα πιο φιλόδοξο σχέδιο το Mark VIII, την κατασκευή δηλαδή ενός αεροδυναμικού, με υδραυλικά φρένα, μεγαλύτερη ιπποδύναμη και αναρτήσεις της de Dion αγωνιστικού. Το αποτέλεσμα ενθουσίασε τους λάτρεις της αυτοκίνησης παγκοσμίως και είχε τις ανάλογες επιτυχίες στις πίστες.

1954 Lotus Mark VIII

Την επόμενη χρονιά είδε το φώς η Lotus Mark IX, βελτιωμένη σχεδιαστικά όσο και μηχανικά. Το αμάξωμα ήταν αφαιρούμενο σε κομμάτια, δίνοντας μεγάλη ευκολία πρόσβασης στα μηχανικά μέρη.

1954 Lotus Mark IX

Αντίστοιχη ήταν και  η έκδοση Lotus Mark X του 1955.

1955 Lotus Mark X

Το 1956 το νέο μοντέλο ονομάστηκε απλά Lotus «11» ή «eleven», προς αποφυγή μπερδέματος με τους λατινικούς αριθμούς και εγκαταλείφτηκε από το όνομα το «Mark».

1956 Lotus 11 - Eleven

Η ιδιαιτερότητά του ήταν εκτός των βελτιωμένων μηχανικών μερών και την νέα σχεδίαση, η δυνατότητα, στη θέση του συνοδηγού να προσαρμόζεται ένα ντεπόζιτο 11 λίτρων για τους αγώνες μεγάλων αποστάσεων.

1956 Lotus 11 - Eleven

Τρείς εκδόσεις του Lotus 11 κυκλοφόρησαν η Le Mans (το καθαρά αγωνιστικό), η Club (για ερασιτεχνική αγωνιστική χρήση) και η Sport (με ένα κινητήρα Ford 100E των 1172 κυβικών).

1956 Lotus Eleven Le Mans

1956 Lotus Eleven Club

1956 Lotus Eleven Sport

Το 1957 ακολούθησε η Lotus 11-2 και μια βελτιωμένη έκδοση της 11 για αγώνες φόρμουλα δύο με τον κωδικό Lotus Type 12, που καθιέρωσαν την Lotus ως διεθνής αγωνιστική δύναμη. Το type 12 υπήρξε και το πρώτο καθαρό μονοθέσιο αγωνιστικό της εταιρίας.

1957 Lotus 11 - 2

 

1958 Lotus 12 στο Βέλγικο Grand Prix

1958 Lotus Type 15

1959 Lotus Type 17

Η εταιρία μετακόμισε σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στο Cheshunt το 1959 και από το 1966 η εταιρία έχει στην κατοχή της ένα σύγχρονο εργοστάσιο και μια δική της πίστα δοκιμών στο Hethel, κοντά στο Wymondham. Το εργοστάσιο είναι το παλιό αεροδρόμιο της RAF από τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, ενώ η πίστα δοκιμών χρησιμοποιεί το μεγαλύτερο μέρος του παλιού αεροδιαδρόμου.

1959 Οι εγκαταστάσεις της Lotus στο Cheshunt

Ο ιδρυτής της ο Chapman, που πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1982 σε ηλικία 54 ετών, ξεκίνησε τη ζωή του ως ο γιός ενός πανδοχέα και κατέληξε ένας πολύ-εκατομυριούχος βιομήχανος της μεταπολεμικής Βρετανίας. Ο Chapman κατασκεύασε δεκάδες χιλιάδες επιτυχημένα  σπορ αυτοκίνητα, ενώ κέρδισε εφτά φορές το παγκόσμιο πρωτάθλημα αγώνων φόρμουλα ένα.

Την εποχή του θανάτου του, υπήρχαν σαφής αναφορές στο όνομά του, που φαίνονταν αναμεμιγμένο στο σκάνδαλο της DeLorean, που αφορούσε την χρήση κρατικών κονδυλίων, στην παραγωγή της DeLorean DMC-12, για την οποία η Lotus είχε σχεδιάσει το αμάξωμα.

1981 DeLorean DMC 12

Το 1986, η εταιρία εξαγοράστηκε από την General Motors. Στις 27 Αυγούστου του 1993, η GM πούλησε την Lotus, για 30 εκατομμύρια λίρες, στην A.C.B.N. Holdings S.A. από το Λουξεμβούργο, μια επιχείρηση που ελέγχονταν από τον Ιταλό Romano Artioli, που είχε και την Bugatti Automobili SpA. Το 1996, η πλειονότητα των μετοχών της Lotus πουλήθηκαν στην Perusahaan Otomobil Nasional Bhd (Proton), μια αυτοκινητοβιομηχανία από την Μαλαισία.

Η Lotus λειτουργούσε ακόμη και ως σύμβουλος σε τεχνολογικά και μηχανικά θέματα για άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες, κυρίως σε θέματα που αφορούν τις αναρτήσεις. Το λιγότερο γνωστό τμήμα «Powertrain», είναι υπεύθυνο για τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη του τετρακύλινδρου κινητήρα Ecotec, που υπάρχει πλέον σε πολλά αυτοκίνητα της GM, Vauxhall, Opel, Saab, Chevrolet και Saturn. Σήμερα, η έκδοση της Lotus Elise και Exige χρησιμοποιούν τους κινητήρες 1.8L VVTL-i I4 της τελευταίας Toyota Celica GT-S και Matrix XRS.

Lotus Elise

Η ίδια η Lotus ανέκαθεν προέτρεπε τους αγοραστές της να αγωνίζονται και να τρέχουν με τα αυτοκίνητά της. Επόμενο ήταν λοιπόν να μπει στους αγώνες και η ίδια για πρώτη φορά στην φόρμουλα ένα το 1958. Ένα αυτοκίνητο της Lotus που οδηγούσε ο Stirling Moss κέρδισε για την Lotus πρώτη φορά το Grand Prix του 1960 στο Monaco όταν μια Lotus 18 ενός ιδιώτη του Rob Walker, έλαβε μέρος στον αγώνα.

1958 Lotus Type 18 με οδηγό τον Stirling Moss

Οι μεγαλύτερες επιτυχίες ήρθαν το 1963 με την Lotus 25, που, με οδηγό τον Jim Clark, κέρδισε για την Lotus το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα φόρμουλα ένα κατασκευαστών.

1963 Lotus Type 25

Ο τραγικός όμως θάνατος του Clark, που συντρίβει με μια Lotus 48  της φόρμουλα δύο τον Απρίλιο του 1968, αφού το ένα από τα πίσω λάστιχα έσκασε σε μια στροφή της πίστας του Hockenheim, λειτούργησε ανασταλτικά για την εταιρία και για την φόρμουλα ένα γενικότερα.

1968 Lotus Type 48

Ο Jim Clark υπήρξε ένας μοιραίος οδηγός για την εταιρία και παραμένει ένα από τα αξεπέραστα σημεία αναφοράς των πρώτων χρόνων για την Lotus. Το πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς του 1968, το κέρδισε ο συνάδελφός του στην Lotus o Graham Hill.

1968 Lotus Type 49 με οδηγό τον Graham Hill

Η Lotus έχει χρεωθεί με την διάδοση της εγκατάστασης του κινητήρα στην μέση, ιδιαίτερα για τα αυτοκίνητα του Indianapolis, εξελίσσοντας το πρώτο μονοθέσιο monocoque αμάξωμα για την φόρμουλα ένα, με τον κινητήρα και τον άξονα να αποτελούν μέρος του αμαξώματος.

1966 Lotus Ford στο Indianapolis 500

Η Lotus ήταν άλλωστε μεταξύ των πρωτοπορών της φόρμουλας ένα που πρόσθεσαν το πίσω φτερό και την αεροδυναμική στο αμάξωμα ώστε να το πιέζουν προς τα κάτω, επιτυγχάνοντας έτσι μεγαλύτερη πρόσφυση. Ακόμη έβαλε πρώτη τα ψυγεία του κινητήρα στο πλάι για λόγους αεροδυναμικής και εφεύρεσε τις ενεργές αναρτήσεις.

1967 Lotus Type 49b

Μετά τον θάνατο του Chapman, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '80, η Lotus ήταν μια από της μεγαλύτερες δυνάμεις στην φόρμουλα ένα. Ο Ayrton Senna ήταν ένας από τους οδηγούς της.  Από το 1985 ως το 1987, κέρδισε δύο φορές την κάθε χρονιά και ξεκίνησε σε 17 αγώνες.

1986 Lotus Type 92 με οδηγό τον Ayrton Senna

Παρόλα αυτά στην τελευταία της συμμετοχή το 1994, τα αυτοκίνητά της δεν ήταν πλέον ανταγωνιστικά.

Η Lotus κέρδισε στο σύνολο 79 αγώνες Grand Prix. Στην διάρκεια της ζωής του ο Chapman είδε την Lotus να κερδίζει την Ferrari, ως η πρώτη αγωνιστική ομάδα με πάνω από 50 νίκες σε αγώνες Grand Prix, παρόλο που η Ferrari προϋπήρχε τουλάχιστον εννέα χρόνια.

Παγκόσμιο πρωτάθλημα κατασκευαστών φόρμουλα ένα και οι πρωταθλητές οδηγοί της Lotus κάθε χρονιάς :

1963 Jim Clark

 

1965 Jim Clark

 

1968 Graham Hill

1970 Jochen Rindt

 

1972 Emerson Fittipaldi

1973 O Chapman με την τοτε προθυπουργό της Μ.Βρετανίας την Margaret Thatcher

(Μόνο το πρωτάθλημα των κατασκευαστών)

 

1978 O Mario Andretti με τον Chapman

 

Η Team Lotus ίδρυσε την Classic Team Lotus το 1992, για την ενεργοποίησή της στον τομέα του κλασσικού αυτοκινήτου και των κλασσικών αγώνων.

Η Classic Team Lotus συνεχίζει να τρέχει σε αγώνες με αυτοκίνητα Lotus F1 στις διοργανώσεις της FIA και σους Ιστορικούς αγώνες φόρμουλα, ένα διατηρώντας επίσημα το αρχείο των αγώνων και την συλλογή των συγκεκριμένων αυτοκινήτων, με την εποπτεία του γιού του Colin Chapman, τον Clive.

Η Lotus (με την επωνυμία Lotus F1 Team) θα λαμβάνει μέρος στο 13ο  πρωτάθλημα φόρμουλας ένα του 2010. Η νέα αυτή ομάδα δεν έχει βέβαια καμία σχέση με την παλαιότερη αφού την υποστηρίζει η Proton (ιδιοκτήτρια πλέον της Lotus), νόμιμος χρήστης του ονόματος Lotus.

2010 Lotus F1 Team

Στα αυτοκίνητα της Lotus απονεμήθηκε το «Queen's Award for Enterprise»  για την συνεισφορά τους στο διεθνές εμπόριο, μια από τις 85 εταιρίες που τους δόθηκε αυτή η αναγνώριση μέχρι το 2002. Τα αυτοκίνητα της Lotus έφεραν το σήμα του βραβείου για κάποια χρόνια.

Queen's Award for Enterprise

 

Lotus Emotion Bertone

 

 

Επιμέλεια : Τζαννετός Παπαγεωργίου

 

Επιστροφή στη κορυφή της σελίδας

-