Series 105 Coupe

Τα Alfa Romeo της σειράς 105 ήταν μια σειρά Coupe αυτοκινήτων που κατασκευάζονταν από το 1963 ως το 1977. Ήταν η συνέχεια της  περίφημης Giulietta Sprint coupe και χρησιμοποιούσε ένα πιο κοντό σασί της Giulia Berlina.

1962 Giulietta Sprint coupe

Το βασικό αμάξωμα που μοιράζονταν όλα τα αυτοκίνητα της σειράς είχε σχεδιαστεί από τον  Giorgetto Giugiaro της Bertone. Ήταν άλλωστε ένα από τα πρώτα μεγάλα εγχειρήματα της Bertone, ενώ δεν έκρυβε τις δανεικές γραμμές από τα προηγούμενα σχέδια των Alfa Romeo 2000 Sprint και 2600 Sprint.

1965 Alfa Romeo 2600 Sprint GT

Η ισορροπία γυαλιού και μετάλλου, η επιρροή που ασκούσε το σχήμα του μπροστινού και του πίσω τζαμιού στο γενικότερο σχήμα της καμπίνας των επιβατών, καθώς και η  επίπεδη γρίλια με τους ενσωματωμένους προβολείς αποτελούσαν πρωτοποριακές στιλιστικές απόψεις για την εποχή του.

Η 105 coupe είχε τα διακριτικά GT (Gran Turismo) ως επεξηγηματικά, σε όλα τα μοντέλα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.Η ποικιλία των διαφορετικών μοντέλων της σειράς μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες. Από την μια ήταν τα Gran Turismo (GT) και από την άλλη τα Gran Turismo Veloce (GTV, όπου Veloce στα Ιταλικά σημαίνει "γρήγορο"). Άλλωστε κατασκευάστηκαν έτσι ώστε να είναι τα πιο σπορ αυτοκίνητα της Alfa Romeo και ως εκ τούτου ήταν αρκετά δημοφιλή ανάμεσα στους φανατικούς της γρήγορης οδήγησης σε όλο τον κόσμο.

 

Giulia Sprint GT (1963-1966)

Η Giulia Sprint GT ήταν το πρώτο μοντέλο της σειράς που παρουσιάστηκε στο αγοραστικό κοινό και κατασκευάζονταν από το 1963 μέχρι και το 1966.

Ήταν το αυθεντικό αμάξωμα της πρώτης γραμμής της Bertone με την «scalina» ή "step front" σχεδίαση (η άκρη του καπό της μηχανής βρίσκονταν 6 mm πάνω από το αμάξωμα, αφήνοντας ένα μικρό άνοιγμα αερισμού).

Μπορεί εύκολα να το ξεχωρίσει κανείς από τα υπόλοιπα μοντέλα από τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

• Η σήμανση: Επινικελωμένο σήμα που έγραφε "Giulia Sprint GT" στο πίσω καπό, το  στρόγγυλο σήμα της Alfa Romeo στην καρδιά της μπροστινής γρίλιας και τα σήματα της Bertone στο πίσω μέρος των  μπροστινών φτερών.

• Επίπεδη, επινικελωμένη γρίλια με ορθογωνικά διάκενα χωρίς μπάρες.

• Μονοκόμματους επινικελωμένους προφυλακτήρες.

• Επίπεδο ταμπλό οργάνων με γκρι μεταλλικό τελείωμα.

Το αυτοκίνητο διέθετε κινητήρα 1570 κυβικών και φρένα της Dunlop. Κατασκευάστηκαν συνολικά  31.955 οχήματα. 

 

Giulia Sprint GTC (1964-1966)

Η Giulia Sprint GTC ήταν η Cabriolet έκδοση της Sprint GT σε πολύ περιορισμένο αριθμό αυτοκινήτων που δεν ξεπέρασε 1000 κομμάτια (μερικά από αυτά και ως δεξιοτίμονα).

Το αυτοκίνητο βασίζονταν στην Giulia Sprint GT, με την μετατροπή σε cabrio από την Μιλανέζικη  Touring.

Εκτός από την τέντα, ένα άλλο διακριτικό ήταν το μαύρο (αντί για γκρι) ταμπλό οργάνων. Το σήμα της έγραφε  "Giulia Sprint GTC" στο πίσω καπό.

Για να συμπληρώσει την χαμένη ακαμψία του αμαξώματος, μετά την αφαίρεση της οροφής, η Carrozzeria Touring πρόσθεσε ενισχύσεις  σε αρκετά σημεία του αμαξώματος. Κατά την διάρκεια της κατασκευής του, έγιναν αρκετές βελτιώσεις των ενισχύσεων αυτών από την  Touring, ώστε να μην υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα.

Η Carrozzeria Touring ήταν αρκετά «στριμωγμένη» οικονομικά, όταν ξεκίνησε την κατασκευή της Giulia Spring GTC. Έκλεισε λίγο μετά τον τερματισμό της κατασκευής του συγκεκριμένου μοντέλου.

 

Giulia Sprint GT Veloce (1965-1968)

Η Giulia Sprint GT Veloce ήταν σχεδόν ίδια με τη αυθεντική Giulia Sprint GT. Είχε μικρές μετατροπές στον κινητήρα, αποδίδοντας μόλις 3 ίππους παραπάνω, αλλά πολύ μεγαλύτερη ροπή στρέψης.

Μπορεί εύκολα να το ξεχωρίσει κανείς από τα υπόλοιπα μοντέλα από τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

• Η σήμανση ήταν ίδια με της Giulia Sprint GT, με δύο πρόσθετα: τα στρόγγυλα αυτοκόλλητα στα πίσω κολωνάκια με το πράσινο quadrifoglio (τετράφυλλο τριφύλλι) και την ένδειξη "Veloce" στην πίσω πλευρά.

• Η γρίλια είχε μαύρο πλέγμα με οριζόντιες επινικελωμένες μπάρες.

• Το ταμπλό ήταν όπως και της Giulia Sprint GT αλλά με απομίμηση ξύλου αντί για την γκρι επένδυση.

• Τα μπροστινά καθίσματα δέχτηκαν μια μετατροπή που παρέπεμπε ελαφρώς σε καθίσματα  τύπου "bucket".

• Η γρίλια «καρδιά», είχε πλέον 7 μπάρες αντί για 6 της προηγούμενης έκδοσης.

• Οι ανοξείδωτοι προφυλακτήρες, σε αντίθεση με τους επινικελωμένους της προηγούμενης έκδοσης της Giulia Sprint GT μπορεί να είχαν το ίδιο σχήμα, ήταν όμως σε δύο τμήματα (μπροστά) και σε τρία τμήματα (πίσω) με μικρές καλύπτρες στις ενώσεις για να καλύπτουν τα πριτσίνια.

Οι Giulia Sprint GT Veloce είχαν τα ίδια δισκόφρενα της Dunlop που είχε και η Giulia Sprint GT. Αργότερα αντικαταστάθηκαν από αυτά της ATE στο μοντέλο GT 1300 Junior το 1966. Τα δισκόφρενα της ATE διέθεταν ένα πιο εξελιγμένο σύστημα στο χειρόφρενο. Συνολικά κατασκευάστηκαν 14.240 Giulia Sprint GT Veloce. 

 

1750 GT Veloce (1967-1971)

Η 1750 GTV εμφανίστηκε το 1967 μαζί με την 1750 Berlina sedan και την 1750 Spider. Ο ίδιος κινητήρας χρησιμοποιήθηκε και στα τρία μοντέλα, αποτελώντας την πρώτη τέτοια κατανομή κινητήρων, σε μοντέλα της Alfa Romeo.

Η 1750 GTV αντικατέστησε την Giulia Sprint GT Veloce και παρουσίασε πολλές βελτιώσεις και αλλαγές. Πιο χαρακτηριστικό, ο όγκος του κινητήρα που ανέβηκε στα 1779 κυβικά. Παράλληλα αυξήθηκε και η ιπποδύναμη που έφτανε πλέον τους 122 ίππους στις 5500 στροφές. Το αποτέλεσμα ήταν ότι παρόλο την ομοιότητα (στα σχέδια), με την προγενέστερη Giulia Sprint GT Veloce, στο δρόμο το αυτοκίνητο ήταν πλέον πιο ευέλικτο και ήταν εύκολο να διατηρεί κανείς υψηλές ταχύτητες για μεγάλες διαδρομές.

Για την αγορά των ΗΠΑ, ο κινητήρας εξοπλίστηκε με injection που κατασκεύαζε η θυγατρική της Alfa Romeo, η SPICA. Οι μετατροπές ήταν εμφανείς και στο αμάξωμα. Το μέγεθος των ελαστικών, από 165/14 έγινε 155/15, δίνοντας του μια ελαφριά φαρδύτερη και χαμηλότερη αίσθηση.

Ακόμη άλλαξε η γεωμετρία των αμορτισέρ, με την προσθήκη των δισκοφρένων της ATE και μάλιστα σε μεγαλύτερη διάμετρο για τα μπροστινά φρένα. Αποτέλεσμα ήταν ο καλύτερος χειρισμός αλλά και το βελτιωμένο φρενάρισμα που και αυτό βελτίωνε την οδική συμπεριφορά και την ταχύτερη κίνηση. Η 1750 GTV διέφερε και εξωτερικά. Πλέον καταργούνταν το "stepped" καπό της Giulia Sprint GT, GTC, GTA και των πρώτων GT 1300 Junior και προσθέτονταν επιπλέον δύο προβολείς .

Για την αγορά της Αμερικής υπήρχαν και μεγαλύτερα πίσω φώτα. Εκτός από το νίκελ σήμα "1750" στο πίσω καπό, υπήρχε εκεί και ένα στρόγγυλο σήμα της Alfa Romeo. Ίδια σήματα «Quadrofoglio» με της Giulia Sprint GT Veloce τοποθετήθηκαν στα πίσω κολονάκια, αλλά το τριφύλλι ήταν χρυσό αντί για πράσινο. Το αυτοκίνητο υιοθέτησε ακόμη τα  ψηλά πίσω ανοίγματα των φτερών, που πρωτοεμφανίστηκαν στην GT 1300 Junior.

Μεγάλες και οι τροποποιήσεις στο εσωτερικό του οχήματος. Νέο ταμπλό με μεγάλο ταχύμετρο και στροφόμετρο που παρέπεμπαν σε κιάλια (πιο κοντά στην οπτική γραμμή του οδηγού). Τα όργανα ήταν πλέον με κλίση ώστε να αποφεύγονται οι αντανακλάσεις του ήλιου (ένα πρόβλημα που είχαν τα προηγούμενα μοντέλα). Αντίθετος , τα υπόλοιπα όργανα ενδείξεων μεταφέρθηκαν στην κεντρική κονσόλα (με κάποια εσωτερική κλίση), αρκετά μακριά όμως από την οπτική ευθεία του οδηγού πλέον.

Τα νέα καθίσματα διέθεταν ρυθμιζόμενα προσκέφαλα που δεν ξεχώριζαν από το υπόλοιπο κάθισμα όταν δεν ήταν ανασηκωμένα. Παρομοίως επανασχεδιάστηκαν όλα τα εσωτερικά χειριστήρια και πόμολα.

Το πόμολο ανοίγματος του πίσω καπό, το οποίο βρίσκονταν στο εσωτερικό, στο κολονάκι της πόρτας, μεταφέρθηκε από την δεξιά πλευρά, στο εσωτερικό της αριστερής πόρτας. Η θέση αυτή ήταν ανεξάρτητη από την θέση του τιμονιού (αριστερά ή δεξιά). Τα πρώτα (Series 1) 1750 GTV διέθεταν τους ίδιους προφυλακτήρες με την Giulia Sprint GT Veloce, με τον μπροστινό προφυλακτήρα να έχει τροποποιηθεί έτσι ώστε να περιέχει τα φλάς.

Η δεύτερη σειρά  (Series 2) των 1750 GTV του 1970 εισήγαγε κι άλλες βελτιώσεις, όπως ένα διπλό σύστημα πέδησης (ξεχωριστά φρένα μπρός-πίσω, με δύο σερβό-φρενα). Εξωτερικά, χαρακτηρίζονταν από τους λεπτότερους προφυλακτήρες. Τα φλας τοποθετήθηκαν μπροστά αντί του πλαϊνού στο φτερό. Στο εσωτερικό υπήρξαν ελάχιστες αλλαγές ακλουθώντας πιο λυτές γραμμές στα καθίσματα. Τελικά κατασκευάστηκαν 44.269 1750 GTV.

 

2000 GT Veloce (1971-1976)

Η 2000 GTV παρουσιάστηκε το 1971 μαζί με την 2000 Berlina sedan και την 2000 Spider. Η γκάμα των «2000» ήρθε να αντικαταστήσει την «1750». Για άλλη μια φορά χρησιμοποιήθηκε ο ίδιος κινητήρας σε όλα τα οχήματα. Πλέον στα 1962 κυβικά  με την ίδια όμως χωρητικότητα σε λιπαντικό λάδι και όγκο ψυκτικού νερού.

Ο συγκεκριμένος κινητήρας απέδιδε 132 ίππους στις 5500 στροφές με το injection της SPICA, το οποίο, πάλι, υπήρχε μόνο στα αυτοκίνητα για την αμερικάνικη αγορά, ενώ οι αντίστοιχοι κινητήρες με καρμπυρατέρ  απέδιδαν 152 ίππους!

Εξωτερικά η 2000 GTV ξεχώριζε κυρίως από τα παρακάτω:

• Η γρίλια αποτελούνταν αποκλειστικά από οριζόντιες επινικελωμένες μπάρες που συνεχίζονταν και σχημάτιζαν και το περίγραμμα της γνωστής «καρδιάς» της Alfa.

• Μικρότερα τάσια στις ζάντες που άφηναν ακάλυπτα τα μπουλόνια.

• Υπήρχε ως επιλογή με ζάντες αλουμινίου, για πρώτη φορά με το σχέδιο "turbina" που υπήρχαν ως τότε μόνο για τις Alfa Romeo Montreal. Το σχέδιο "Turbina" παρέπεμπε στην εισαγωγή ενός κινητήρα αεροσκάφους to jet.

• Τα μεγάλα πίσω φώτα που τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά 1750 GTV που προορίζονταν για την Αμερική,  ήταν στάνταρτ για όλα τα αυτοκίνητα 2000 GTV.

Από το 1974 και μετά, τα μοντέλα της σειράς 105 coupe ομογενοποιήθηκαν  και όλα τους τα εξωτερικά χαρακτηριστικά ήταν κοινά στις μετά το 1974 GT 1300 Junior και GT 1600 Junior, με ελάχιστες μικρές ιδιαιτερότητες να διαφέρουν ανάμεσα στα μοντέλα. Από τις 2000 GTV κατασκευάστηκαν τελικά 37.459 κομμάτια. 

 

GT 1300 Junior (1965-1977)

Η GT 1300 Junior ήταν το πρώτο μοντέλο της σειράς 105 της Alfa Romeo στην γκάμα των coupe. Παρουσιάστηκε το 1965 ως αντικαταστάτρια της σειράς 101, της Giulia Sprint 1300 δηλαδή, που υπήρξε η τελευταία της σειράς Giulietta Sprint.

Η GT 1300 Junior είχε όπως δήλωνε το όνομά της έναν κινητήρα 1300 κυβικών (1290 cc για την ακρίβεια) όμοια με της Giulietta, με κάποιες όμως βελτιώσεις. Ο μικρότερος κινητήρας θεωρήθηκε απαραίτητος, ως επιλογή των αγοραστών μιας Alfa Romeo coupe, που επιθυμούσαν να αποφύγουν την υψηλή φορολόγηση των μεγάλων κυβικών, ιδιαίτερα στην Ιταλία.

Η ιπποδύναμη του αυτοκινήτου ήταν μικρότερη σε σχέση με τα υπόλοιπα αυτοκίνητα της σειράς , αποδίδοντας μόλις 90 ίππους. Παρόλα αυτά όμως, η GT 1300 Junior ξεπερνούσε τα   170 χλμ/ώρα τελική ταχύτητα και έφτανε τα 100 χλμ σε 12.6 δευτερόλεπτα.  Πολύ καλές επιδόσεις για ένα μεγάλο αυτοκίνητο με τόσο μικρό κινητήρα. Η GT 1300 Junior κατασκευάζονταν για πάνω από μια δεκαετία. Κατά την διάρκεια αυτών των ετών έγιναν πολλές αναβαθμίσεις, πολλές από τις οποίες βρήκαν τον δρόμο τους και στα μεγαλύτερα μοντέλα.

Οι πρώτες GT 1300 Junior βασίζονταν κατασκευαστικά στις Giulia Sprint GT, με ένα πιο λιτό εσωτερικό. Η μεγαλύτερη εξωτερική διαφορά ήταν η μαύρη γρίλια με μία μόνο οριζόντια επινικελωμένη μπάρα.

Μαζί με την Giulia 1300 Ti, η GT 1300 Junior πρωτοστάτησε στην εφαρμογή των δισκοφρένων της ATE, που αργότερα τοποθετήθηκαν σε όλα τα αυτοκίνητα της σειράς 105. Μερικές από τις πρώτες GT 1300 Junior δεν διέθεταν σερβόφρενα και είχαν αρκετά χαμηλά ανοίγματα στα πίσω φτερά. Οι διορθώσεις έγιναν μετά το 1967.

Το 1968, ταυτόχρονα με την αντικατάσταση της Giulia Sprint GT Veloce από την 1750 GTV, η GT 1300 Junior δανείστηκε πολλά χαρακτηριστικά από την 1750 GTV. Από το 1968 όλες οι Alfa Romeo που προορίζονταν για την Αμερική διέθεταν injection ώστε να ακολουθούν τους αυστηρούς κανόνες  εκπομπής καυσαερίων της χώρας. Κανένα όμως μοντέλο της Alfa Romeo των 1300 ή 1600 κυβικών δεν είχε injection, αυτό εφαρμόζονταν μόνο στα μεγάλα μοντέλα.

To 1970 η Junior αναβαθμίστηκε για δεύτερη φορά, και της δόθηκε η ίδια μπροστινή εμφάνιση με αυτήν της 1750 GTV, με μόνο όμως δύο φώτα. Το 1972, νέοι τροχοί με μικρότερα τάσια, όμοια με αυτά της μεγάλης 2000 GTV τοποθετήθηκαν στο αυτοκίνητο. Την ίδια στιγμή, παρουσιάστηκε και η GT 1600 Junior παράλληλα με την GT 1300 Junior.

Την ίδια εποχή η GT 1300 Junior σταμάτησε την παραγωγή της ως δεξιοτίμωνη. Μετά το 1974 η GT1300 Junior και η GT1600 Junior ομογενοποιήθηκαν με ένα κοινό αμάξωμα που έφτανε μέχρι την 2000 GTV. 

 

GT 1600 Junior (1972-1976)

Η GT 1600 Junior όπως αναφέρθηκε, παρουσιάστηκε το 1972, για να συμπληρώσει το κενό ανάμεσα στην GT 1300 Junior και την πολύ μεγαλύτερη 2000 GTV. Ο κινητήρας που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο ίδιος με της Giulia Sprint GTV που είχε σταματήσει να κατασκευάζεται τέσσερα χρόνια νωρίτερα.

Μετά το 1974, η μόνη διαφορά με τις άλλες Alfa της ίδιας σειράς, ήταν ότι δεν είχε λάστιχα στους προφυλακτήρες, δεν είχε πράσινο τετράφυλλο τριφύλλι στο πίσω κολονάκι αλλά είχε το σήμα « GT 1600 Junior» στο πίσω καπό.

Οι Alfa Romeo GT Junior είχαν πολύ σφιχτές αναρτήσεις  και ζύγιζαν γύρω στα 930 kg. Για το λόγο αυτό, τα αυτοκίνητα αυτά πολλές φορές «πατούσαν» με τις τρείς ρόδες στο δρόμο, ανασηκώνοντας ελαφρά από το έδαφος την μπροστινή εσωτερική ρόδα όταν τα οδηγούσε κάποιος στα όριά τους. Η κατασκευή τους σταμάτησε το 1976 έχοντας παράγει 80.623 κομμάτια. 

 

GT 1300 Junior Zagato (1969-72) & GT1600 Junior Zagato (1972-76)

Η GT 1300 Junior Zagato ήταν μια περιορισμένη έκδοση ενός διθέσιου coupe με την αεροδυναμική σχεδίαση του αμαξώματος από την εταιρία Zagato.

Το μοντέλο προήλθε από την προηγούμενη αγωνιστική Giulietta Sprint Zagato που διέθετε ένα αμάξωμα εξ ολοκλήρου κατασκευασμένο από αλουμίνιο και είχε αρκετά μεγάλη επιτυχία στους αγώνες.

Παρόλη τη προϊστορία του, η Junior Zagato δεν προορίζονταν για αγώνες. Το αμάξωμά της ήταν μεταλλικό και δεν χρησιμοποιήθηκε, εκτός εξαιρέσεων, σε αγώνες. Με την παρουσίαση της GT 1600 Junior το 1972, μια GT 1600 Junior Zagato εμφανίστηκε παράλληλα. 

 

Giulia Sprint GTA (1965-1969)

Η GTA διατηρούσε το εξωτερικό σχήμα της Giulia Sprint GT, αλλά ήταν κατασκευασμένη από αλουμίνιο (εκτός του ατσάλινου σκελετού).

1968 Alfa Romeo Gulia Sprint GTA

Το γράμμα «A» συμβόλιζε την ιταλική λέξη "Alleggerita", που σημαίνει «ελαφρωμένη». Ο κινητήρας βασίζονταν στον κλασικό των 1600 κυβικών, με την κεφαλή που δέχονταν διπλά μπουζί και τα Weber 45DCOE καρμπυρατέρ. Το κάρτερ, η κεφαλή, καθώς και το περίβλημα του συμπλέκτη ήταν από ελαφρύτερο κράμα αλουμινίου-μαγνησίου.

1968 Alfa Romeo Gulia Sprint GTA

Οι Alfa Romeo GTA διαθέτονταν στην αγορά ως μεγάλων επιδόσεων αυτοκίνητα δρόμου ή αγωνιστικά. Τα ελάχιστα αυτοκίνητα που δεν τροποποιήθηκαν για αγώνες και παρέμειναν με τα εργοστασιακά χαρακτηριστικά είναι πλέον γνωστά ως "GTA Stradale" και είναι πολύ σπάνια.

1966 Alfa Romeo Gulia Sprint 1600 GTA "Stradale"

Οι περισσότεροι αγοραστές τους, συμμετείχαν σε αγώνες και τις τροποποιούσαν ακόμη περισσότερα, πριν τους παραδοθούν από την Autodelta, η οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε εξαγοραστεί και λειτουργούσε ως θυγατρική της Alfa Romeo για τον τομέα βελτιώσεων των αγωνιστικών της αυτοκινήτων. 

 

GTA 1300 Junior (1968-1973)

Η GTA 1300 Junior βασίζονταν στην πρώτη GT 1300 Junior, με τις ίδιες τροποποιήσεις που δέχτηκαν οι υπόλοιπες GTA. Και πάλι η GTA 1300 junior διαθέτονταν για το δρόμο ή για αγώνες, αλλά οι περισσότερες βρεθήκαν στις πίστες, τροποποιημένες από την Autodelta. 

1968 Alfa Romeo 1300 GTA Junior

 

GTAm

Σε αντίθεση με την Giulia Sprint GTA και την GTA 1300 Junior, η GTAm δεν κατασκευάζονταν από την Alfa Romeo. Δεν υπήρξε διαθέσιμη από το εργοστάσιο κατευθείαν ούτε έχει ιδιαίτερο αριθμό κατασκευής (Tipo).

Κατασκευάζονταν εξ ολοκλήρου από την Autodelta και χρησιμοποιούσε το αμάξωμα της 1750 GTV με πάρα πολλές τροποποιήσεις ιδιαίτερα στον κινητήρα.