_______________________
Pontiac Tempest

1961 Pontiac Tempest Coupe
Η Tempest ήταν μοντέλο της Pontiac, τμήμα εκείνη την εποχή της General Motors, που παρουσιάστηκε το 1960 για την αγορά του 1961. μοιράζονταν το σασί και τον κινητήρα με τις Buick «Special» και «Skylark», αλλά και τα Oldsmobile «F-85» και «Cutlass». Παρουσιάστηκε και με την επωνυμία Pontiac «LeMans» κυρίως μετά το 1962, ενώ το 1961 κατασκευάσθηκαν ελάχιστες Pontiac «LeMans coupe».

1961 Pontiac Tempest 4-door Sedan
Το 1964, το αμάξωμα επανασχεδιάσθηκε από μηδενική βάση. Η ονομασία «Tempest» επικράτησε μέχρι και το 1970 για να παραχωρήσει τη θέση του στο όνομα «LeMans», που ως τότε χρησιμοποιούνταν μόνο στις πολυτελείς εκδόσεις της σειράς.

1962 Pontiac Tempest Convertible
Στην πρώτη του έκδοση παρόλο που χρησιμοποιούσε κάποιες γραμμές της Oldsmobile, στο εσωτερικό ήταν εντελώς διαφοροποιημένη. Η Tempest ξεχώριζε για την μεγάλη ράβδο μετάδοσης της κίνησης από τον μπροστά τοποθετημένο κινητήρα στους πίσω τροχούς. Με τον τρόπο αυτό το αυτοκίνητο έφτανε τις ιδανικές συνθήκες κατανομής βάρους 50/50 ανάμεσα στους εμπρός και πίσω τροχούς. Διέθετε ακόμη ανεξάρτητες αναρτήσεις και στους τέσσερις τροχούς.

1962 Pontiac Tempest LeMans Convertible
Το πρώτο αυτό μοντέλο είχε σχεδιάσει ο John Z. DeLorean, γνωστός σχεδιαστής που προέρχονταν από την Packard και αργότερα θα γίνονταν γνωστός για τα αυτοκίνητα που σχεδίαζε με το όνομά του. Εκτός αυτού τα «αδερφάκια» μοντέλα του της Buick και της Oldsmobile χρησιμοποιούσαν έναν κινητήρα της Hotchkiss, έτσι η Tempest ήταν πραγματικά μοναδική αφού είχε διαφορετικό κινητήρα.

1962 Pontiac Tempest Convertible
Η κίνηση δίνονταν από έναν 3200 κυβικών κινητήρα με την ονομασία «Trophy 4» που προέρχονταν από τον V8 της Pontiac τον «389», (στην ουσία ο μισός κινητήρας με τέσσερις σε σειρά κυλίνδρους), τον κινητήρα που χρησιμοποιούσε δηλαδή η Pontiac, για τα μεγαλύτερα μοντέλα της, τα «Bonneville» και «Catalina».

Ο κινητήρας "Trophy 4" 3200cc της Pontiac
Ο κινητήρας διαφημίστηκε ως οικονομικός για τους καταναλωτές, υπήρξε όμως οικονομικός και για την ίδια την εταιρία αφού συναρμολογούνταν στην ίδια γραμμή παραγωγής με τον «389». Ο κινητήρας αυτό αποδείχτηκε σε γενικές γραμμές αξιόπιστος, έγινε όμως γνωστός με το όνομα «Hay Baler» (πρέσα σανού). Το παρατσούκλι του δόθηκε από εμπόρους και ιδιοκτήτες (κυρίως από τις μέσες αγροτικές πολιτείες της Αμερικής) που αισθάνονταν τα βίαια τραντάγματα του κινητήρα, όταν αυτός δεν ήταν συγχρονισμένος.

Η Tempest ήταν το αυτοκίνητο της χρονιάς του 1961 για το περιοδικό «Motor Trend». Ενώ το περιοδικό «Road & Track» εξήρε τον άπλετο χώρο και την ανέβαζε πολλά επίπεδα, θεωρώντας την το καλύτερο επιβατικό αυτοκίνητο μετά το θρυλικό Ford «Model A».

Ένας άλλος τομέας στον οποίο ξεχώριζε η Tempest, ήταν οι τροχοί. Η Buick όσο και η Oldsmobile διέθεταν εννέα ιντσών (229 mm) φρένα (με δαγκάνες) σε 14 ιντσών (360 mm) ζάντες, όπως και τα υπόλοιπα οχήματα την εποχή εκείνη της GM. Η Pontiac διέθετε τα ίδια φρένα σε 15 ιντσών ζάντες (380 mm). Το μοναδικό επίσης σε αυτόν τον τομέα αυτοκίνητο της GM. Μόνο το Mustang της Ford, τέσσερα χρόνια αργότερα, θα μπορούσε να φοράει μεγαλύτερες ζάντες και μόνο κατόπιν παραγγελίας μετά το 1964. Ίσως ήταν απλή σύμπτωση ότι το εργοστάσιο κατασκευής της Pontiac που κατασκεύαζε τις Tempest, ήταν στο Los Angeles και μάλιστα ακριβώς απέναντι από το εργοστάσιο της Ford όπου εξελίσσονταν τα Mustang. Επιπλέον τα μπουλόνια στις ρόδες, από την πλευρά του οδηγού, βίδωναν ανάποδα ώστε να σφίγγουν με την κίνηση. (Αρκετά πρωτοποριακό για την εποχή του).

1964 Pontiac Tempest GTO
Ακόμη υπήρχε ως επιλογή, η τοποθέτηση του κινητήρα αλουμινίου της Buick, ο «215» των 3500 κυβικών σε V8 διάταξη, τις χρονιές 1961 και 1962. Μόνο όμως 3,662 Tempest κυκλοφόρησαν τελικά με τον κινητήρα «215», (Το 1% της συνολικής παραγωγής) πράγμα που αναδεικνύει τα συγκεκριμένα αυτοκίνητα πλέον, σε σπανιότατα και αρκετά ακριβά. Είναι επίσης πολύ εύκολα αναγνωρίσιμα αφού η Pontiac τον κορμό του κινητήρα «215», χάραζε ειδικά νούμερα αναγνώρισης, και τον αριθμό VIN του κάθε ξεχωριστού αυτοκινήτου. Όλες οι κινητήρες της Pontiac «215» του 1961 ξεκινούν με τον αριθμό "161P"; Ενώ τα αυτοκίνητα του 1962, με το"162P." Στον υπόλοιπο αριθμό διευκρινίζονταν αν το αυτοκίνητο ήταν αυτόματο ή διέθετε χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Το αυτόματο κιβώτιο ονομάζονταν "Tempes Torque" και το χρησιμοποιούσε παράλληλα η Chevrolet «Corvair». Στην αρχή, η Tempest υπήρχε μόνο ως τετράπορτη λιμουζίνα και σε μια Station έκδοση με το όνομα «Safari».

1964 Pontiac Tempest Safari
Το 1962 παρουσιάστηκαν τέσσερις εκδόσεις. Μια station, ένα sedan, ένα coupe, και ένα ανοιχτό convertible. Όλα ονομάζονταν Tempest, ενώ ή special έκδοση σε Coupe ή Convertible ονομάζονταν Tempest LeMans. Μετά το 1963, το όνομα LeMans χρησιμοποιήθηκε ως ξεχωριστό μοντέλο, από την Tempest.

1964 Pontiac LeMans GTO
Ίσως οι πιο διάσημες Tempest κατασκευάστηκαν το 1963 ως Super Duty. Μόλις 14 οχήματα, βγήκαν από το εργοστάσιο της Pontiac στο Michigan τα Χριστούγεννα του 1962 ενώ υπήρχε η απαγόρευση για την General Motors για την συμμετοχή της σε αγώνες.

1963 Pontiac Tempest Coupe 421 Super Duty
Στις 31 Οκτωβρίου του 2008, Ένα από αυτά τα σπανιότατα αγωνιστικά αυτοκίνητα, ένα Super Duty Tempest LeMans Coupe δημοπρατήθηκε στο eBay. Το αυτοκίνητο προσφέρονταν αρχικά στην τιμή των 500 δολαρίων (προφανώς ο ιδιοκτήτης του δεν γνώριζε την πραγματική του αξία), για να πουληθεί τελικά στην τιμή των 226.521$ !!!

1963 Pontiac Tempest Coupe 421 Super Duty όπως βρέθηκε στο e-bay
Το 1964, μαζί με τα «αδερφάκια» της τα Oldsmobile «F-85»,«Cutlass» και τα Buick «Special» και «Skylark», η Pontiac «Tempest» και «LeMans» προχώρησαν στην επανασχεδίασή τους και στην υιοθεσία του σασί τύπου «A», που θα διέθετε πλέον και η Chevrolet «Chevelle». Τα μοντέλα θα ήταν πλέον τα «Tempest», «Tempest Custom» και «Tempest LeMans».

1965 Pontiac Tempest GTO Hard top Coupe

1966 Pontiac Tempest GTO Hard top Coupe
Η μεγάλη ζήτηση για την special έκδοση με τον V8 κινητήρα την προηγούμενη χρονιάς ώθησε την Pontiac να την επανεκδώσει ως «Tempest LeMans» και για να ξεχωρίζει να της συμπληρώσει το όνομα «Grand Turismo Omologato», ή απλά «GTO», ένα από τα πλέον ξεχωριστά αυτοκίνητα της δεκαετίας του '60 και του '70.

1967 Pontiac Tempest GTO Hard top Coupe
Η μεγάλη επιτυχία της Pontiac GTO ώθησε παράλληλα και την Oldsmobile to να κατασκευάσει το δικό της special μοντέλο της Oldsmobile «F-85» και Oldsmobile «Cutlass» που ονόμασε Oldsmobile 442, ενώ η Buick αντίστοιχα, έβγαλε την Special έκδοση της «Skylark» με το όνομα Buick «Skylark Gran Sport», ή Buick GS. Όλα αυτά τα αυτοκίνητα, θα οδηγούσαν τα επόμενα χρόνια στην εποχή των αμερικάνικων «muscle cars» (Υπέρ-αυτοκινήτα).

1966 Pontiac Tempest LeMans Sedan
Το 1965 η Tempest θα διέθετε και τον κινητήρα «326 HO» με 285 ίππους. Εξωτερικά η σχεδίαση θα άλλαζε με την πρόσθεση της χωριστής διπλής γρίλιας και τα κάθετα τοποθετημένα διπλά φανάρια που παρέπεμπαν στα μεγαλύτερα μοντέλα της Pontiac, με επανα-σχεδιασμένα πίσω φώτα και ένα πιο λοξό πίσω καπό. Ένα δίπορτο coupe προστέθηκε στην γραμμή παραγωγής της «Tempest», ενώ στην ξεχωριστή γραμμή παραγωγής της «LeMans» προστέθηκε μια τετράπορτη έκδοση με ιδιαίτερο εσωτερικό που επιμελούνταν η εταιρία Preston Cloth παρόμοια με την πολύ μεγαλύτερη «Bonneville Brougham».

1967 Pontiac Tempest Convertible
Μεγάλες σχεδιαστικές αλλαγές έγιναν και το 1966 για την Tempest που περιελάμβαναν ακόμη περισσότερες καμπύλες παρόμοιες των μεγάλων αυτοκινήτων της Pontiac. Μια νέα τετράπορτη έκδοση sedan χωρίς μεσαία κολόνα προστέθηκε στην παραγωγή. Ο κινητήρας αντικαταστάθηκε από έναν κινητήρα που κατασκεύαζε η ίδια η Pontiac με 3800 κυβικά και έξι κυλίνδρους. Ένας μοναδικός κινητήρας του είδους του για την αμερικάνικη αγορά της εποχής. Υπήρχε στην οικονομική έκδοση με μονό καρμπυρατέρ που απέδιδε 165 ίππους και μέρος της «Sprint» δίπορτης έκδοσης διπλού καρμπυρατέρ που απέδιδε 207 ίππους, που αντιμάχονταν τις αντίστοιχε Ευρωπαϊκές μάρκες. Για τους πλέον απαιτητικούς υπήρχε και η έκδοση με τον V8 κινητήρα «326» και «326 HO» που έφταναν τους 250 και 285 ίππους αντίστοιχα.

1967 Pontiac Tempest GTO Hard top Coupe
Το μόνο που προστέθηκε την επόμενη χρονιά του 1967, στα μοντέλα Tempest, Custom και LeMans ήταν τα εμπρός δισκόφρενα και ένα νέο στερεοφωνικό 8-track κασετόφωνο και ένα στροφόμετρο που στερεώνονταν εξωτερικά, στο καπό της μηχανής.

1967 Pontiac Tempest Custom Station Wagon

1967 Pontiac Tempest Custom Station Wagon
Η σχεδίαση της Tempest του 1968 έφερνε περισσότερες καμπύλες και την επιστροφή στην οριζόντια διάταξη των εμπρός φώτων. Οι επιλογές στους κινητήρες ανέβηκαν στους 320 ίππους για τον V8 κινητήρα.

1968 Pontiac Tempest Convertible
Το μοντέλο του 1969 παρέμεινε ίδιο, με την αλλαγή στο όνομά της «Tempest Custom» σε Pontiac Custom S μόνο για εκείνη τη χρονιά. Με νέο τιμόνι, που πλέον κλείδωνε και προσκέφαλα στα καθίσματα.

1969 Pontiac Custom S
Το 1970 η Tempest θα παρέμενε ίδια και πάλι σχεδιαστικά, για τελευταία χρονιά με αυτό το όνομα, για την αμερικάνικη αγορά. Η «Custom S» θα μετονομάζονταν σε «LeMans» ενώ η σειρά της LeMans θα μετονομάζονταν σε «LeMans Sport».

1969 Pontiac Le Mans
Το 1971, το όνομα «Tempest» θα εξέλιπε, για να αντικατασταθεί από την σειρά με το όνομα Pontiac T-37. Μετά το 1971 και η ονομασία «T-37» θα εγκαταλείπονταν για χάριν του ονόματος Pontiac LeMans με εξαίρεση την Pontiac GTO.

1971 Pontiac T 37
Το όνομα «Tempest» θα χρησιμοποιηθεί ξανά, μόνο για την αγορά του Καναδά, στα αυτοκίνητα της Chevrolet του μοντέλου «Corsica» που εκεί πωλούνταν ως Pontiac Tempest από το 1987 ως το 1991.

1987 Pontiac Tempest απο τον Καναδά
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο συγκεκριμένο αυτοκίνητο στην κινηματογραφική ταινία «My Cousin Vinny» (Ο ξάδερφός μου ο Βίνη) του 1992. Όλη η υπόθεση δολοφονίας ανατρέπεται στο δικαστήριο, όταν αποδεικνύεται πως η διαλεύκανση της υπόθεσης εξαρτιόνταν από τις τεχνικές ομοιότητες μιας Buick Skylark του 1964 και μιας Pontiac Tempest του 1963. Παρόλο που τα δύο αυτοκίνητα έμοιαζαν εξωτερικά, η αξιοσημείωτη διαφορά ήταν ότι ηTempest του '63 διέθετε το "Positraction", ονομασία της GM για τον μηχανισμό «περιορισμού ολίσθησης του διαφορικού» και ξεχωριστές πίσω αναρτήσεις, ενώ η Skylark του '64 δεν είχε. Το αυτοκίνητο είχε πηδήξει πάνω από ένα «σαμαράκι» εγκαταλείποντας την σκηνή του εγκλήματος, ενώ τα ίχνη των τροχών συνέχιζαν χωρίς διακοπή και για τους δύο τροχούς, κάτι που θα συνέβαινε μόνο αν το αυτοκίνητο διέθετε "Positraction". Αφού η Skylark δεν είχε, ο κατηγορούμενος ιδιοκτήτης της Skylark, αθωώθηκε.

H Pontiac Tempest Convertible του 1963, απο την ταινία "Ο ξάδερφός μου ο Βίνη"
Ακόμη τραγουδίστρια Trisha Yearwood έκανε μια μεγάλη εμπορική επιτυχία, με το τραγούδι «Wrong Side of Memphis» όπου αναφέρεται σ' ένα ταξίδι προς το Nashville με μια Tempest του 1969.
Τempest ονομάζεται στην αγγλική γλώσσα η Καταιγίδα.


Επιμέλεια : Τζαννέτος Παπαγεωργίου
επιστροφή στην κορυφή της σελίδας