Innocenti "Lambretta"
H Lambretta ήταν ένα σκούτερ που αρχικά κατασκευάζονταν στο Μιλάνο και αργότερα με την άδεια του Innocenti από τη Societe Industrielle de Troyes (SIT) στη Γαλλία, την ΝSU στη Γερμανία, στην Ισπανία από την Serveta, την API στην Ινδία, την PASCO στη Βραζιλία, στην Κολομβία από την Auteca και την Siambretta στην Αργεντινή.
Το 1972, η ινδική κυβέρνηση αγόρασε το εργοστάσιο του Μιλάνου και τα δικαιώματα για το όνομα Lambretta, δημιουργώντας την Scooters India Limited (SIL). Σήμερα, το εμπορικό σήμα της Innocenti ανήκει στη Fiat, ενώ η Lambretta και Lambro είναι ιδιοκτησία της SIL η οποία παραχωρεί το σήμα για εκμετάλευση σε διάφορες εταιρίες όπως: στην Ταϊβάν για την κατασκευή σκούτερ, στην Ινδία για την κατασκευή μικρών κινητήρων, στην Βρετανία σε οίκο μόδας και στην Κίνα για την κατασκευή ρολογιών.
Το 1922, o Ferdinando Innocenti από την Pescia της Ιταλίας έχτισε ένα εργοστάσιο σωλήνων στη Ρώμη. Το 1931, ανέλαβε μια επιχείρηση στο Μιλάνο όπου έχει κατασκευαστεί ένα μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής χάλυβα και σωλήνων χωρίς ραφή, το οποίο απασχολούσε περίπου 6000 άτομα.
Το εργοστάσιο της Innocenti στο Μιλάνο
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το εργοστάσιο βομβαρδίστηκε και καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό. Λέγεται ότι στα ερείπια, ο Innocenti είδε το μέλλον των φθηνών, ιδιωτικών μεταφορών και αποφάσισε να παράγει ένα σκούτερ - ανταγωνιστικό στην προστασία από τις καιρικές συνθήκες και στο κόστος σε σχέση με τις μοτοσικλέτες.
Lambretta Clothing UK
Η κύρια έμπνευση για το σχεδιασμό της Lambretta και της Vespa χρονολογείται από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στο σκούτερ Cushman από την Νεμπράσκα των ΗΠΑ.
Το στρατιωτικό Cushman του 1944
Τα χακί σκούτερ της Cushman ήρθαν στην Ιταλία, σε μεγάλους αριθμούς, αφού παραγγέλθηκαν αρχικά από την Ουάσιγκτον, σ τον τομέα των μεταφορών των αλεξιπτωτιστών και πεζοναύτες. Οι ΗΠΑ τα χρησιμοποίησαν ενάντια στην αμυντική τακτική των Ναζί που κατάστρεφαν τους δρόμους και τις γέφυρες σε μεγάλο τμήμα Άλπεων και τις αυστριακές παραμεθόριες περιοχές.
Στον Αεροναυπηγός και γενικό μηχανικό Corradino D'Ascanio, υπεύθυνο για το σχεδιασμό και την κατασκευή των πρώτων σύγχρονων ελικοπτέρων της Agusta, ανατέθηκε η δουλειά του σχεδιασμού ένός απλού, άνετου και οικονομικά προσιτού οχήματος από τον Ferdinando Innocenti. Θα έπρεπε να ηταν εύκολο να οδηγείτε από άνδρες και γυναίκες, να είναι σε θέση να μεταφέρει συνεπιβάτη και να μην λερώνονται τα ρούχα του οδηγού.
Ο D'Ascanio, που μισούσε τις μοτοσικλέτες, σχεδίασε ένα επαναστατικό όχημα. Είναι χτισμένο σε πλαίσιο με ένα τιμόνι και η μετάδοση κίνησης του κινητήρα ήταν απευθείας στον οπίσθιο τροχό. Με την μπροστινή προστατευτική "ασπίδα" ο αναβάτης διατηρούνταν στεγνός και καθαρός σε σχέση με την ανοικτή μοτοσικλέτα.
Η δυνατότητα να περνά το πόδι εύκολα ήταν προσανατολισμένη στις γυναίκες, που φορούσαν φορέματα ή φούστες και για τις οποίες η οδήγηση των μοτοσικλετών ήταν μια πρόκληση. Το μπροστινό πιρούνι, σχεδιασμένο όπως το σύστημα προσγείωσης των αεροσκαφών, έδινε τη δυνατότητα για την εύκολη αλλαγή του τροχού. Η κρυφή μετάδοσης εξαλειφθεί το μεγάλο πρόβλημα της μοτοσικλέτας την αλυσίδα, πηγή γράσου, και βρωμιάς.
Παρόλα αυτά, ο D'Ascanio δεν συνέχισε την συνεργασία του με τον Innocenti, ο οποίος δεν ενθουσιάστηκε με την ιδέα ενός πρεσαριστού σκελετού μιας και ήθελε να εκμεταλλευτεί, την πριν τον πόλεμο βιομηχανία σωλήνων που είχε, προτιμώντας έναν σωληνωτό σκελετό. Ο D'Ascanio απελευθερώθηκε από το συμβόλαιο του Innocenti, και πήγε τα σχέδιά του στον Enrico Piaggio ο οποίος κατσκεύσε τελικά την Vespa το 1946.
1946 Vespa
Καθυστερώντας ένα χρόνο για την παραγωγή, το 1947 εμφανίζεται τελικά το πρώτο μοντέλο της Lambretta με ένα επιπλέον πίσω κάθισμα, προαιρετικά, ή ένα χώρο αποθήκευσης.
Η αρχική "ασπίδα" ήταν επίπεδη από αλουμίνιο. Αργότερα μετατράπηκε σε διπλή επιτρέποντας να προστεθεί ένας χώρος αποθήκευση Το καπάκι για το ντεπόζιτο της βενζίνης ήταν κάτω από το (ανακλώμενο) κάθισμα, πράγμα που λιγόστευε τα έξοδα για μια τάπα ασφαλείας με κλειδαριά και την επιπλέον επεξεργασία που χρειάζονταν τα εμφανή ντεπόζιτα των άλλων μοτοσικλετών.
Το όνομα Lambretta απορρέι από το όνομα του μικρού ποταμού Lambro στο Μιλάνο, ο οποίος περνούσε κοντά στο εργοστάσιο.
Η παραγωγή των Innocenti Lambretta scooters ξεκίνησε το 1947 - ένα χρόνο μετά την παραγωγή της Piaggio Vespa.
Οι Lambrettas είχαν κατασκευαστεί με άδεια εκμετάλλευσης στην Αργεντινή, τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ινδία και την Ισπανία, μερικές φορές με άλλη ονομασία, αλλά πάντα αναγνωρίσιμη (π.χ. Siambretta στη Νότια Αμερική και Serveta στην Ισπανία).
H Jayne Mansfield σε διαφήμιση της Lambretta
Καθώς ο πλούτος αυξάνονταν στη Δυτική Ευρώπη στα τέλη του'60, η ζήτηση για φτηνά δίκυκλα μειώθηκε. Το μικρό αυτοκίνητο ήταν πλέον διαθέσιμο σε περισσότερους ανθρώπους και έτσι άρχισε η Lambretta έναν οικονομικό αγώνα επιβίωσης όπως έκανε αντίστοιχα και η μητρική Innocenti.
Η British Leyland Motor Co. εκμεταλλεύτηκε τις οικονομικές δυσκολίες της Innocenti καθώς και την παραγωγή, την τεχνολογία και την τεχνογνωσία που είχε η Innocenti για την παραγωγή αυτοκινήτων με άδεια εκμετάλλευσης από BLMC. Η Innocenti Mini χρησιμοποιούσε τα μηχανικά μέρη από το πρωτότυπο, αλλά με πολλές μετατροπές για να είναι βελτιωμένα.
Η εταιρία Innocenti / Lambretta τελικά πουλήθηκε στην BLMC. Οι μεγάλες απεργίες στην βιομηχανία της BMC που ακολούθησαν, καθώς και η βουτιά στις πωλήσεις των Σκούτερ της Innocenti Lambretta έφεραν την εταιρία σε αδιέξοδο 1972.
Η ινδική κυβέρνηση αγόρασε το εργοστάσιο ουσιαστικά για τους ίδιους λόγους που Ferdinando Innocenti το είχε κατασκευάσει μετά τον πόλεμο. Η Ινδία ήταν μία χώρα με κακές υποδομές, οικονομικά δεν ήταν έτοιμη για μικρά ιδιωτικά αυτοκίνητα αλλά υπήρχε μεγάλη ζήτηση για ιδιωτικές μεταφορές.
Η Automobile Products of India ή API, η οποία δημιουργήθηκε στην Βομβάη (την σημερινή Mumbai) το 1949, άρχισε τη συναρμολόγηση των σκούτερ Innocenti Lambretta στην Ινδία αμέσως μετά την ανεξαρτησία της χώρας από τους Άγγλους.
H Jean Shrimpton (μοντέλο της δεκαετίας του '60) σε διαφήμιση ρούχων
Τελικά απέκτησε την άδεια του μοντέλου Li150 σειρά 2, το οποίο ξεκίνησε με πλήρη κατασκευή στην Ινδία από τις αρχές της δεκαετίας του εξήντα και έπειτα. Το ίδιο μοντέλο επανασχεδιάστηκε και μετονομάστηκε σε "Lamby 150", μετά την απώλεια της άδειας για την ονομασία "Lambretta" που εντωμεταξύ είχε αποκτηθεί από την Scooters India Ltd,
Η Lamby 150 συμπληρώθηκε από την βραχύβια έκδοση της TV 175, ως "MAC 175". Από τις αρχές και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, η API επίσης κατασκεύασε την τελευταία έκδοση του ανακατασκευασμένου Lamby, όπως ονομάζεται Lamby Polo.
Η ινδική Lambretta
Το Lamby Polo ήταν ένα scooter 150 cc, που φαινόταν τετράγωνο με απότομη γωνίες και όπως ήταν επόμενο ήταν μια μεγάλη αποτυχία στην αγορά. API έκλεισε το 2002.
Σε αντίθεση με την Vespa, που κατασκευάστηκε με ενιαίο αμάξωμα, οι Lambrettas είχαν ως βάση ένα πιο άκαμπτο σωληνωτό πλαίσιο, αν και η σειρά 'J' , μοντέλο που παράγονταν από το 1964 μέχρι το 1971 είχε ενιαίο αμάξωμα.
Σε μια πρώτη εκδόσεις αυτές διατίθονταν σε "κλειστού" τύπου, με πλήρη κάλυψη των μηχανικών μερών ή «ανοιχτού» τύπου, με ελάχιστα καλύμματα, για όσους αναζητούσαν μια ασυνήθιστη μοτοσικλέτα.
Η μεγαλύτερη επιτυχία του« κλειστού» τύπου επιβεβαίωσε ότι οι αναβάτες ήθελαν προστασία από τις καιρικές συνθήκες και αναζητούσαν ένα καθαρό μηχανάκι.
Μια διασκευασμένη από τους Mod's Lambretta του '67
Μαζί με την Vespa,η Lambretta ήταν το όχημα της δεκαετίας του '50 και του '60, ιδιαίτερα όταν αυτά γίνανε η μόνιμη επιλογή της Βρετανικής νεολαίας, και ιδιαίτερα του κινήματος των Mods.
Σκηνή της ταινίας Quadrophenia σε σενάριο και μουσική των Who
Ο Jimmy πρωταγωνιστικός χαρακτήρας της ταινία Quadrophenia είχε μια Lambretta Li 150 Series 3.
H Lambretta Li 150 της ταινίας
Από τα μοντέλα της δεκαετίας του '60, το TV (Turismo Veloce), το Special (125cc και 150cc), το SX (Special X) και το GP (Grand Prix) γενικά θεωρούνται ως τα πιο διάσημα λόγω της αυξημένης απόδοσης και εκλεπτυσμένη εμφάνισής τους.
Tα «μαύρο ματ" εξαρτήματα από το μοντέλο GP λέγεται ότι έχουν επηρεάσει τις ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες στον σχεδιασμό τους κατά τη διάρκεια της δεκαετία του '70.
Τα τρία αυτά μοντέλα ήταν με μπροστινό δισκόφρενα της Campagnolo. ΤοTV ήταν το πρώτο δίτροχο με μπροστινό δισκόφρενο στον κόσμο.
Καθώς ο αγώνας για την κατάκτηση της Σελήνης επιταχυνόταν, η Innocenti ξεκίνησε ένα νέο μοντέλου, τη σειρά Luna (Luna δηλαδή "φεγγάρι", στα ιταλικά). Το Luna φαινόταν πολύ προχωρημένο για την εποχή του, δήλωνε την επιστροφή στο ανοιχτό πλαίσιο του παλαιότερου μοντέλου «D» και παρόλο που οι πωλήσεις είχαν αρχίσει με αργούς ρυθμούς, η αγωνιστική επιτυχία, σύντομα αύξησε της πωλήσεις τους. Σχεδιασμένο από τον Bertone ο Innocenti ήθελε ένα μικρό μηχανάκι με κινητήρα Lambretta που θα μπορούσαν να πωλούνται μαζί με τα μεγαλύτερα μοντέλα.
Lambretta Luna
Τα τελευταία χρόνια οι Lambrettas έχουν βρεθεί στο στόχαστρο συλλεκτών, μετά από την "αναβίωση" των mods.
Οι Vespes και οι Lambrettas μπορούν να μετατραπούν σε διασκεδαστικές και σχετικά γρήγορες μηχανές με μικρή (αλλά σχετικά ακριβή) τροποποίηση.
Πολλοί ιδιοκτήτες προσαρμόσανε αυτά τα σκούτερ με περίτεχνες κατασκευές, αλλά και αξιοσειμίοτηες βαφές.
Διαφημιστική αφίσα εποχής
Για περισσότερα :
και ένα δωράκι !!!
Τυπώστε την παρακάτω εικόνα και ...
κατασκευάστε τη δική σας Lambretta
Το πραγματικό μέγεθος είναι αρκετά μεγάλο
Επιμέλεια : Τζαννέτος Παπαγεωργίου
επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα
