Ford Escort
Το Ford Escort ήταν ένα μικρό οικογενειακό όχημα που κατασκεύαζε το Ευρωπαϊκό τμήμα της Ford Motor Company από το 1968 μέχρι και το 2003.
Το όνομα Escort δόθηκε παράλληλα και σε κάποια μοντέλα που κατασκευάστηκαν στην Βόρειο Αμερική κατά την διάρκεια των ετών παραγωγής τουΤο όνομα Escort το πρώτο-συναντάμε σ' ένα ιδιαίτερο μοντέλο του Ford Squire, στην δεκαετία του 50, μια station έκδοση του γνωστού Ford Anglia 100E που όμως σε σύγκριση με το οικογενειακό 100E ήταν μια παταγώδης εμπορική αποτυχία.
1960 Ford Anglia 100E Escort
Ford Escort Mark I (1968-1974)
1968 Ford Escort 1100 2-door
Το Ford Escort Mark I (έκδοση 1η) παρουσιάστηκε από την εταιρία στην Μεγάλη Βρετανία στο τέλος του 1967 και αμέσως μετά στο «Σαλόνι αυτοκινήτου των Βρυξελών» τον Ιανουάριο του 1968. Πήρε τη θέση του για πολλά χρόνια επιτυχημένου Ford Anglia.
1966 Ford Anglia
Το αυτοκίνητο παρουσιάστηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη ως εξέλιξη του Ευρωπαϊκού τμήματος της Ford. Η παραγωγή του Escort ξεκίνησε στο Halewood του Λίβερπουλ της Αγγλίας, τους τελευταίους μήνες του 1967, ενώ τα Αριστερο-τίμονα αυτοκίνητα που προορίζονταν για τις αντίστοιχες αγορές, το φθινόπωρο του 1968, ξεκίνησαν να κατασκευάζονται στις εγκαταστάσεις της Ford στο Genk του Βελγίου. Στην αρχή του 1970, η κατασκευή των προορισμένων για την Ευρώπη αυτοκινήτων μεταφέρθηκε από το Βέλγιο στην Δυτική Γερμανία, σ' ένα καινούργιο εργοστάσιο της Ford στο Saarlouis, στα σύνορα με την Γαλλία. Το Mark I κατασκευάζονταν ακόμη στο Ισραήλ από το 1969 ως το 1975.
1968 Ford Escort 1100 4-door
Το Escort υπήρξε μεγάλη εμπορική επιτυχία σε πολλά μέρη της δυτικής Ευρώπης, αλλά η μεγαλύτερη επιτυχία του σημειώθηκε στην ίδια την Μεγάλη Βρετανία. Τον Ιούνιο του 1974, σε διάστημα λιγότερο από έξι χρόνια από την πρώτη του εμφάνιση στην Αγγλία, η Ford ανακοίνωνε με περηφάνια ότι η παραγωγή είχε ξεπεράσει τα 2.000.000 οχήματα.
1969 Ford Escort 1100 2-door
Το Escort διέθετε συμβατική πίσω κίνηση και ένα κιβώτιο με τέσσερις ταχύτητες (ή 3 ταχύτητες για το αυτόματο). Το Mark I χαρακτηρίζονταν από σύγχρονες με την εποχή του γραμμές σχεδίασης. Αυτές περιελάμβαναν τις λεπτές καμπύλες που εμπνέονταν από το μπουκάλι της Coca Cola και την γενικότερη σχεδιαστική γραμμή του Detroit την στενότερη μέση, αλλά και τις μπροστινές γρίλιες που μαζί με τα φώτα σχημάτιζαν ένα κόκαλο - την πλέον αναγνωρίσιμη ιδιαιτερότητα του αυτοκινήτου.
Αρχικώς, το Escort διατείθονταν ως δίπορτο saloon με στρόγγυλα φανάρια και πλαστικά πατάκια στην έκδοση "De Luxe".
Το μοντέλο "Super" διέθετε τετράγωνα φώτα, μοκέτες, αναπτήρα για τα τσιγάρα και δείκτη θερμοκρασίας νερού.
Μια τρίπορτη έκδοση estate (station) παρουσιάστηκε το Μάρτιο του 1968, με μια νέα καινοτομία, τα πίσω καθίσματα λύγιζαν αφήνοντας πολύ περισσότερο χώρο για φόρτωμα, αν αυτό χρειάζονταν.Κάτω από το καπό βρίσκονταν ένας κινητήρας Kent Crossflow που λίγο αργότερα βρήκε το δρόμο του και για το Αμερικάνικο ξαδερφάκι του το Ford Pinto.
1969 Ford Escort Estate
Υπήρχε ακόμη μια έκδοση επιδόσεων το 1300GT, με έναν ενισχυμένο 1300 κυβικών κινητήρα Kent, με Weber καρμπυρατέρ και αναβαθμισμένα αμορτισέρ. Αυτή η έκδοση διέθετε και επιπλέον ενδείξεις αφού είχε στροφόμετρο, ένδειξη φόρτισης της μπαταρίας αλλά και μετρητή της πίεσης του λαδιού. Με τον ίδιο κινητήρα, χωρίς όμως τα υπόλοιπα υπήρχε η έκδοση Escort Sport.
1970 Ford Escort Sport
Λίγο αργότερα μια πιο «ιδιαίτερη» έκδοση του Escort παρουσιάστηκε ως 1300 E. Διέθετε τις ίδιας διάστασης ζάντες 13 ιντσών και τα ανάλογα φουσκώματα με το Sport αλλά φαρδύτερα λάστιχα, ήταν διακοσμημένο με την πολύ ανεβασμένη για την εποχή, ξύλινη επένδυση του ταμπλό και στα εσωτερικά πλαϊνά, διέθετε κεντρική κονσόλα και τριάκτινο τιμόνι. Ακόμη είχε τετράγωνους προβολείς της Lucas (LK8) μπροστά, επιπλέων πλαϊνά φλάς και φώτα για την όπισθεν.
Για να φαίνεται ακόμη καλύτερα ότι πρόκειται για ένα ξεχωριστό μοντέλο το αναγνωριστικό «Ε» τοποθετήθηκε στο πίσω κολονάκι που συνήθως ήταν ντυμένο με βινύλιο όπως και η οροφή του. Όλα αυτά ανταποκρίνονταν στην γενικότερη κατηγορία «Ε» της Ford όπως αυτή κυκλοφορούσε από το 1967 με το Cortina 1600 E, Capri 3000 E και Corsair 2000 E.
1969 Ford Escort 1300 E (εσωτερικό)
Υπήρξε ακόμη, από πολύ νωρίς, ένα Escort με υψηλότερες επιδόσεις που προορίζονταν αποκλειστικά για αγώνες, το Escort Twin Cam, το οποίο είχε ένα κινητήρα κατασκευασμένο από την Lotus με οχτώ βαλβίδες και διπλό εκκεντροφόρο στα 1500 κυβικά, που μετά από ρεκτιφιέ ανέβαινε στα 1558 κυβικά. Η κατασκευή του Twin Cam, που γίνονταν στο Halewood, σταμάτησε μόνο με την εμφάνιση του RS1600.
1969 Ford Escort Lotus Twin-Cam
Τα Escort Mark I αποδείχτηκαν ιδιαίτερα αποτελεσματικά ως αγωνιστικά αυτοκίνητα και τελικά αναδείχθηκαν σ' ένα από τα πλέον επιτυχημένα αγωνιστικά όλων των εποχών. Η αγωνιστική ομάδα της Ford πρακτικά ήταν ανίκητη στο τέλος της δεκαετίας του 60 και στην αρχή της δεκαετίας του 70. Η μεγαλύτερη δε νίκη τους, θεωρήθηκε αυτή του 1970, στον αγώνα «London to Mexico World Cup Rally» με οδηγό τον θρυλικό Φιλανδό Hannu Mikkola.
1970 Ford Escort Twin Cam RAC Rally
Αυτή η νίκη οδήγησε στην τιμητική έκδοση του Escort Mexico (με 1600 "Kent" κινητήρα), μιας ειδικής έκδοσης για κανονική κυκλοφορία.
1968 Ford Escort Mexico
Συμπληρωματικά με το Mexico, εξελίχτηκε και το RS1600 με τον ίδιο κινητήρα της Kent αλλά μια 16-βάλβιδη κεφαλή της Cosworth. Όπως αποδείχτηκε τελικά αυτός ήταν ένας διασκευασμένος κινητήρας της Formula 3 που είχε σχεδιάσει η BDA. Μαζί με τους «φτιαγμένους» κινητήρες τα οχήματα αυτά είχαν αγωνιστικές αναρτήσεις και ενισχυμένο αμάξωμα. Το ιδανικότερο ίσως όχημα για αγώνες.
1968 Ford Escort RS 1600
Ακόμη και σήμερα τα Escort Mark I είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στους ερασιτεχνικούς αγώνες ταχύτητας. Ο κινητήρας της BDA κάνει έναν ιδιαίτερα διακριτικό γρύλισμα που ακούγεται από αρκετά μακριά όταν ανεβαίνουν οι στροφές του κινητήρα, στους αγώνες.
1972 Ford Escort RS 2000
Η Ford κατασκεύασε ακόμη το RS2000 ως πιο «εκπολιτισμένη» εναλλακτική πρόταση στο άγριο RS1600, με έναν δίλιτρο κινητήρα που δανείζονταν από το Αμερικάνικο Pintο. Αυτό το συγκεκριμένο μοντέλο κέρδισε με τη σειρά του αρκετούς αγώνες προετοιμάζοντας την αντίστοιχη αγορά για ένα επιθυμητό αυτοκίνητο επιδόσεων, αλλά σε προσιτή τιμή.
1971 Ford Escort RS 2000
Το Escort πολύ γρήγορα έγινε ένα από τα πλέον δημοφιλή Βρετανικά αυτοκίνητα. Η μεγάλη του αυτή επιτυχία συνοδεύτηκε από τις ανάλογες εξαγωγές, στην μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή αγορά και ανταγωνίζονταν μόνο με το αντίπαλο μοντέλο της General Motors το Opel Kadett. Σύντομα άρχισε η κατασκευή του στην Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία.
Ford Escort Mark II (1975-1980)
Η τετραγωνισμένη έκδοση Mark II παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 1975. Το πρώτο αυτοκίνητο βγήκε από την γραμμή παραγωγής στις 2 Δεκεμβρίου 1974.
1977 Ford Escort 1.6 Harrier
Σε αντίθεση με το πρώτο Escort (που ήταν αποκλειστικά Βρετανική υπόθεση), η δεύτερη γενιά εξελίχτηκε παράλληλα με την Γερμανική Ford. Εξελίχτηκε με τον μυστικό κωδικό "Brenda" και χρησιμοποιούσε τα ίδια μηχανικά μέρη με το Mark I. Μάλιστα η έκδοση Estate και Van χρησιμοποιούσαν τα πάντα από το Mark I, μόνο με την μάσκα και το εσωτερικό του νέου Mark II.
1976 Ford Escort L
Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο έκανε μια σπουδαία δήλωση στην παγκόσμια αγορά : Με μόνο τέσσερα διαφορετικά αμαξώματα ανταγωνίζονταν αυτοκίνητα σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες, όπου άλλες μάρκες είχαν διαφορετικά μοντέλα ή καθόλου εκπροσώπηση. Η έκδοση "L" και "GL" (2-θυρα, 4-θυρα, και Εstate) ανταγωνίζονταν στην ανώτερη ιδιωτική κατηγορία, η "Sport", "RSMexico", και "RS2000" στην αγορά των αυτοκινήτων επιδόσεων, η "Ghia" (2-θυρα, 4-θυρα) σε μια ανεκμετάλλευτη μέχρι τότε αγορά, μικρών πολυτελών αυτοκινήτων
1976 Ford Escort Ghia 4-door
και η βασική (απλή) έκδοση στις λαϊκές διαστρωματώσεις. Τα Panel και Van ανήκαν στην κατηγορία των εμπορικών-επαγγελματικών οχημάτων Μια αισθητική αναβάθμιση έγινε το 1978, με τα μοντέλα L που ξεχώριζαν από τα τετράγωνα φώτα (αποκλειστικότητα μέχρι τότε του GL και Ghia) την αναβάθμιση του σαλονιού αλλά και αρκετά σημεία του εξωτερικού δικόσμου. Το 1979 και το 1980 τρείς special εκδόσεις του Escorts είδαν το φως.Τα Linnet (οροφή βινυλίου, διαγραμμίσεις κλπ), Harrier (ζάντες, πίσω φτερό, γραμμές κλπ) και Goldcrest (χρυσή βαφή, εσωτερικό κλπ).
Η παραγωγή τερματίστηκε μετά από μια πολύ επιτυχημένη εμπορικά πορεία, τον Ιούλιο του 1980.
Όπως και ο προκάτοχός του, το Mark II ακολούθησε μια ανάλογη αγωνιστική καριέρα. Όλες οι εκδόσεις του Mark I μεταφέρθηκαν στο Mark II, εκτός από το Mexico που κέρδισε το σήμα του RS και άλλαξε τον κινητήρα του σε έναν 1600 Pinto, αν και δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία αφού οι περισσότεροι προτιμούσαν το πολύ φτηνότερο "Sport" η το πιο εξωτικό "RS 2000" (παρόλο που το RSMexico τελικά δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα RS2000 χωρίς την κυρτή «droop snoot» εμπρός μάσκα.
1978 Ford Escort RS 2000
Αργότερα κυκλοφόρησε και το RS1800, με έναν κινητήρα 1800 κυβικών της BDA. Η ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης έκδοσης ήταν ότι κατασκευάστηκε αποκλειστικά για αγώνες και ως εκ τούτου τα εναπομείναντα σε κυκλοφορία αυτοκίνητα, είναι ιδιαίτερα σπάνια και με μεγάλη συλλεκτική αξία. Υπάρχει άλλωστε ακόμη και σήμερα μια μακροχρόνια αντιπαράθεση για τον τρόπο με τον οποίο το RS1800 επικυρώθηκαν για διεθνής αγώνες, αφού η Ford φημολογείται ότι κατασκεύασε μόνο 50 εμπορικά αυτοκίνητα, από τα 400 που απαιτούσαν οι διεθνής κανονισμοί επικύρωσης (homologation).
1978 Ford Escort RS 1800
Τα εργοστασιακά αγωνιστικά αυτοκίνητα ήταν ιδιαίτερα εξειδικευμένα με εξελιγμένα μηχανικά μέρη. Τα αμαξώματά τους ήταν πολύ ενισχυμένα. Χαρακτηρίζονταν από τα πρόσθετα φαρδιά φτερά-φουσκώματα και τους τέσσερις τεράστιους προβολείς για τις νυχτερινές διδρομές. Ο κινητήρας της BDA άνοιξε στα 2000 κυβικά και απέδιδε ως και 274 ίππους το 1979. Ενισχυμένο σύστημα μετάδοσης, πέντε κοφτές ταχύτητες, αναρτήσεις πέντε σημείων και πολλές μικρότερες μετατροπές. Με αυτή τη μορφή, το Escort μπορεί να μην ήταν ίσως το πλέον εξελιγμένο πισωκίνητο αγωνιστικό στην δεκαετία του 70, ήταν όμως αξιόπιστο, πολύ δυνατό και αρκετά καλό ώστε να κερδίζει αγώνες.
1976 Ford Escort RS 1800
Το Escort Mark II συνέχισε την ανίκητη πορεία του στο RAC Rally, κερδίζοντας συνεχόμενα από το 1975 ως το 1979 κερδίζοντας βέβαια και αρκετές ακόμη διακρίσεις ανά τον κόσμο.
Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1979 του WRC, ο Bjorn Waldegard κέρδισε τον τίτλο των οδηγών, ο Hannu Mikkola ακολουθούσε και ο Ari Vatanen τερμάτιζε πέμπτος, όλοι τους με ένα Escort RS1800. Οι επιτυχίες των οδηγών έφεραν και το βραβείο του τίτλου του για την Ford. Ο Vatanen κέρδισε τον τίτλο των οδηγών το 1981, πάλι με ένα RS1800. Μια νίκη που χλεύαζε την άφιξη του παντοδύναμου στην σκηνή του WRC, Audi Quattro με την κίνηση στους τέσσερις τροχούς. Η Ford κέρδιζε τον τίτλο του καλύτερου κατασκευαστή για έκτη φορά σε σειρά.
1979 Ford Escort RS 1800 - Bjorn Waldegard
Η δίλιτρη έκδοση του RS2000, με την ξεχωριστή κυρτή μύτη πολυρεθάνης με τον κινητήρα της Pinto δανεισμένο από το Cortina, παρουσιάστηκε στην Αγγλία το Μάρτιο του 1975 και λίγους μήνες αργότερα στη Γερμανία.
Ο συγκεκριμένος δίλιτρος κινητήρας χωρούσε άνετα και στο αμάξωμα του παλαιότερου Mark I. Αυτό ακριβώς υπήρξε μια αρκετά δημοφιλή πρακτική , που συνοδεύονταν από το πεντατάχυτο κιβώτιο του Ford Sierra, στους αγώνες ταχύτητας αλλά και σε άλλου είδους αγωνίσματα.
1980 Ford Escort MKI RS2000
Ford Escort Mark III (1980-1986)
Η Τρίτη γενιά του Escort με τον κρυφό κωδικό "Erika", παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1980.
1980 Ford Escort
Ο κωδικός παρέπεμπε στον επικεφαλή της ομάδος Erick A. Reickert. Το Escort Mark III προορήστικε να είναι ένα hi-tech, με αεροδυναμική σχεδίαση αμάξωμα που θα ανταγωνίζονταν το Volkswagen Golf. Μάλιστα το πρώτο διαφημιστικό έγραφε "Simple is Efficient" (Το απλό είναι και αποτελεσματικό).
1982 Ford Escort
Το Mark III απομακρύνθηκε εντελώς από την φιλοσοφία των προηγούμενων μοντέλων, αφού υιοθέτησε την μπροστινή κίνηση και τη γραμμή του hatchback, μια αισθητική που λίγο αργότερα θα βλέπαμε και στα Sierra και Scorpio.
Το Escort Mark III ψηφίστηκε ως το «Ευρωπαϊκό αυτοκίνητο της χρονιάς του 1981».
Παρόλα αυτά, οι κριτικές ήταν απογοητευτικές, με κατηγορίες που έφταναν στην πρόταση της απόσυρσης του μοντέλου, αφού παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα με την σχεδίαση-απόδοση των αναρτήσεών του. Σε αποστολή να ανταγωνίζεται καταϊδρωμένο το Volkswagen Golf μετά την έκδοση GTI του δέυτερου, το Mark III ακολούθησε με την έκδοση XR3.
1983 Ford Escort XR3i
Στιγμιαία το XR3 ερέθισε την φαντασία του κοινού και έγινε ένα λατρεμένο ιδιαίτερα από την νεολαία αυτοκίνητο για κόντρες στην δεκαετία του 80. Το injection τελικά κατέφθασε το 1983 (δημιουργώντας το XR3i), παράλληλα με το εμπνευσμένο από τους αγώνες RS1600i. Η τελική του αναβάθμιση ήταν η πρόσθεση ενός turbo στο RS Turbo του 1984. Την ίδια χρονιά η special οικογενειακή έκδοση του Escort, ονομάστηκε Orion. Το όνομα Orion θα συνέχιζε μέχρι το 1993, όταν απλά εξαφανίστηκε για να αντικατασταθεί και πάλι από το "Escort".
Ακόμη το 1984 μια convertible έκδοση, δημιουργήθηκε από την Karmann.
1984 Ford Escort 1.6 Convertible by Karmann
Ακολούθησαν το Ford Escort Mark IV (1986-1990).
1989 Ford Escort 1.6
Το Ford Escort Mark V (1990-1992)
1991 Ford Escort 1.6i Mondial
Το Ford Escort Mark Vb (1992-1995)
1994 Ford Escort 1.4
Το Ford Escort Mark VI (1995-2000)
1997 Ford Escort 1.6
Το 1998, η Ford ανακοίνωσε την έκδοση ενός εντελός νέου μοντέλου, του Focus, που αντικατέστησε τελικά το Escort μετά από 30 σχεδόν χρόνια.
Στην Μεγάλη Βρετανία το Ford Escort παραμένει το αυτοκίνητο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών, με πάνω από 4.000.000 να έχουν πουληθεί στην 32χρονη πορεία του.
1972 Ford Escort MkI Rally
Στους περισσότερους πάντως θα μένει χαραγμένο στη μνήμη το τράνταγμα του εδάφους και το γρύλισμα του κινητήρα καθώς πλησιάζει ο Vatanen ως η απόλυτη εικόνα ενός Ford Escort.
Επιμέλεια : Τζαννέτος Παπαγεωργίου
επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
